De brug die het verschil gaat maken

Dus we krijgen een brug. Het college heeft besloten dat hij er komt: van het Java-eiland naar Noord. En dat gaat een heleboel veranderen.

Tot nu toe heb ik nooit iets gezegd of geschreven over bruggen, ponten, tunnels, kabelbanen en de Noord/Zuidlijn. Dat heeft drie redenen. 1: Als heel veel mensen zich al druk maken over iets, dan heb ik de neiging mijn aandacht te verleggen naar dingen die minder in de belangstelling staan. 2: Er is meer in Noord dan de IJ-oever. 3: Ik ben nogal gemakkelijk in sommige dingen. Als de pont vol is, dan is-ie vol. Dat overleef ik wel.

Maar ik ben natuurlijk ook Amsterdammer. En dus ben ik blij voor de mensen die nu blij zijn. Want Noord hoort bij de stad, steeds meer, en dus is elke verbinding logisch. Bovendien: Bas Kok. Dat is een geweldige schrijver (Oerknal aan het IJ), een aardige kerel en al jaren de strijder voor betere verbindingen over en onder het IJ. Dus als Bas Kok vindt dat iets moet, dan vind ik ook dat dat moet.

Nu probeer ik me voor te stellen wat er in Noord gaat veranderen als die brug er ligt. Ik lees dat hij aan de overkant, om niet te steil te worden voor de fietsers, bij Artis moet beginnen. Als dat aan deze kant ook zo is, dan komt hij niet uit tussen de Jumbo en Draka, zoals ik eerst dacht, maar ergens bij het Noorderpark. Bij de nieuwe metrohalte misschien. Of als hij een afslag maakt: bij de rotonde Johan van Hasseltweg-Meeuwenlaan.

Stel je dat voor. Je wandelt over het Gedempt Hamerkanaal en er hangt een brug boven je hoofd. Je zit in je voortuintje aan de Fazantenweg en ziet mensen de lucht in fietsen. Je woont om de hoek bij het zwembad maar je kinderen willen olifanten, dus je zet ze even in de bakfiets naar Artis. Je woont aan de Hagedoornweg, je afstandsbediening is kapot en je denkt: welke Mediamarkt is dichterbij, die aan het Buikslotermeerplein of die aan het Oosterdok? Je laat je hond uit in het Noorderpark, zoals je dat al jaren doet, maar ineens moet hij aan de lijn vanwege al die giechelende toeristen die wiebelend voorbijfietsen. Je gaat op de fiets naar de Albert Cuyp, rijdt onderweg ouderwets langs de Magere Brug en Carré, en op de terugweg stap je met volgeladen fietstassen lekker in de metro.

Waarschijnlijk pakt het helemaal anders uit. Ik heb nu eenmaal geen verstand van bruggen. Zeker is wel: we krijgen keuzes. En keuzes zijn goed. In Noord raken we even ons kompas kwijt, straks, maar daar staat iets tegenover. Wij krijgen alleen maar meer te kiezen.

Er zijn de afgelopen jaren al vele ontwerpen gemaakt voor bruggen over het IJ. De foto hierboven is een artist impression van de brug die Jolijn Valk van Urban Echoes in 2015 ontwierp.

Reacties


ilovenoord