De Loods, De Winkel, simpel verhuizen met de Bereboot en een trapauto

Op dinsdag struinen we standaard door noord. Nu was het niet deze dinsdag, die druilerig en een beetje kil was, maar vorige week, met een lekker zonnetje dat we een trapauto zagen staan. Ja niet ik, maar de kleine 3 jarige die ik meezuilde naar de presentatie van het Book Museum in de tweedehands-recycle-winkel-werkplaats van het Juttersdok.

Tegenover dat Juttersdok, ligt “de Winkel, leuke spullen”. In ieder geval staat dat op de gevel van een oude loods. Rechts ernaast pronkt pontificaal een bord met “verhuizen is simpel”. Maar voor ons staat een trapauto. Knalgeel. Op een tafel. Verleidelijk. En een stoplicht.

Priemende ogen van een drie-jarige dwingen. Dus we lopen naar binnen en wanen ons in een frans cafee. Een bar, verschillende kachels, houten tafel, stoelen, een ouderwets tafel-voetbal met glasplaat (!). Het kan niet op. Wereldbollen. Ik krijg trek in een biertje aan de toog die rechtstreeks uit een gehucht van de Provence moet gekomen zijn. Wonderen bestaan en wel hier.

Binnenin treffen we Taco. Hij verteld dat hij de loods een tijd terug heeft overgenomen. Hij heeft een soort verhuisbedrijf. De loods is erg groot en hij verzameld vanalles. Het is wel een winkel, maar als iets echt mooi is houdt Taco het liever zelf. Of hij verkoopt het heel duur. En tot zijn verbazing verkoopt hij de dure dingen  jammer genoeg te vaak. En zijn maat maakt kachels. Een test om de kachel van Noorderlicht te nabootsen lukte wonderwel zo goed, dat er nieuwe prototypes glimmend staan te wachten om vurig te worden gestreeld.

Een feestje, een etentje, het wordt hier alleemaal geregeld. Door een zwart theater-gordijn komen we in een ruimte met discolampen en glitterbollen. Op grote schragen staat een boot. Een bereboot! Erfenisje van de vorige eigenaar, en ondertussen zo mooi opgeknapt dat het jaloersmakend is dat hij nog niet het water in mag… Ga daar zelf maar voor kijken!

Wij gaan nog even op de trapauto …

nog geen gerelateerde artikelen.