Je gaat het pas zien, als je het doorhebt …
Deze uitspraak van Johan Cruijff gaat beslist op voor deze merkwaardige open kist. Achter de hekken, bovenop de ingang van de IJtunnel ligt hij. Zie je het nu? Als je beter gaat kijken, zie je dat het een ingepakte stenen zuil is, overwoekert door gras en jonge struiken en boompjes.
Iedereen die naar de IJpleinpont fietst, komt erlangs. Niet veel mensen zien hem. Je ziet hem pas, als je weet dat hij er ligt, en dan nog… Pas als je weet wat voor zuil het is, spreekt hij tot de verbeelding. Dan kan je er nooit meer langsfietsen en hem níet zien.
De Mirakelzuil
Het is namelijk niet zomaar een oude stenen zuil. Hij stond ooit in één van Amsterdams belangrijkste gebouwen: de oude kapel ter heilige stede. Gebouwd na een stadsbrand in 1425. Een kapel die afgebroken is, om plaats te maken voor een verstopte, kleinere kapel. Een mirakelzuil van steen, ooit van de sloop gered. Voor wie het even niet paraat heeft: het gehucht Amsterdam zou misschien nooit de metropool Amsterdam zijn geworden als er niet ergens in de middeleeuwen een wonder had plaatsgevonden. En als dat wonder niet pelgrims had getrokken van over de hele wereld, tot aan de keizer van Oostenrijk toe. Over de Heiligeweg kwamen ze naar de kapel, waar het wonder te bezichtigen was. Amsterdam als Lourdes van de Lage Landen. We kunnen ons er nu niets meer bij voorstellen, omdat Amsterdam niet bepaald te koop loopt met haar katholieke verleden. De stille omgang is niet voor niets stil, ’s nachts, heimelijk.
‘even’ weggelegd
De zuil die hier nu ligt als een gevelde boom, hoort op het Rokin te staan om de plek van de oude kapel aan te duiden. Hij is ‘even’ weggelegd in Noord om plaats te maken voor het werk aan de Noord-Zuidlijn.
Zie je hem nu? Dan weet ik nóg een geheim van Noord: de zuil heeft ook nog broertjes en zusjes. In het Amersbos. Daar staan zomaar in het openbaar groen, aan de voet van de flats, oude stukken van stenen zuilen opgesteld. Honden pissen ertegenaan, kinderen klimmen erop. Allemaal uit dezelfde Kapel ter Heilige Stede.
Van het Mirakel van Amsterdam gaat een genezende werking uit, zo wordt er beweerd. Ik voel een lichte griep opkomen. Dus neem ik de IJpleinpont vandaag en wuif even vriendelijk naar de mirakelzuil. Je kan immers nooit weten.
Als het werkt, wordt het misschien tijd voor een Noordse variant van de stille omgang. Van IJtunnel naar Amersbos en terug. Te fantastisch om waar te zijn? Kijk maar eens op http://www.stille-omgang.nl
De mirakelkolom zoals deze een paar jaren voor de Wijde Kapelsteeg heeft gestaan - bron: amsterdamsebinnenstad.nl
- Meer foto’s en info op de site van de Vereniging van de Amsterdamse Binnenstad
nog geen gerelateerde artikelen.
Annemarie de Wildt
8 months ago
Mooi idee om de Stille omgang uit te breiden tot Noord in afwachting van de terugkeer van de zuil naar het Rokin. In het Amsterdam Museum zijn nog meer overblijfselen van de herdenking van het Mirakel van Amsterdam van 15 maart 1345 te zien: vaandels die meegedragen werden in de processie en de zogenaamde Mirakelkist waar de wezen in het Burgerweeshuis over beweerden dat deze ook een geneeskrachtige werking had. kijk maar op Amsterdam Museum collectie online en toets: Stille omgang in.
Henk Ras
8 months ago
En dat Mirakel was een van de factoren die Ransdorp, toen een grote stad in opkomst, de concurrentiestrijd met Amstrdam deden verliezen. Veel bedevaartgangers bracht geld in het Amsterdamse laadje! De andere factoren? Amsterdam had alleenrecht op de verkoop van Hamburgs bier (erg goede kwaliteit!) en daar werden de kaaiwerkers sterk van: niet vechten tegen de Bierkaai! Bovendien: Ransdorp, dat was toch aan de Overkant van het IJ ? En juist daar hadden die slimme Amsterdammers de galgenput geplaatst. Nee, daar moest je niet wezen! Lees het allemaal in “Een kleine geschiedenis van Amsterdam-Noord”, verkrijgbaar in het Museum De Noord.