Verrassingen in Noord 2

Hij stond bij de pont met een fiets, een gitaar en een mondharmonica. Het regende meteen niet meer. Op weg naar de overkant speelde hij een ballade en vertelde over zijn dochter. Van veertien. Andere mensen waren ineens druk bezig met hun I-phone. Waar ik ook keek: I-phones alom. Vroeger stonden mensen voorop de pont massaal te roken. Nu staan ze te sms-en of de treintijden te controleren. Niemand die opkijkt behalve ik. Misschien hebben zij elke dag een man in huis die spontaan voor hen een lied zingt en zijn mondharmonica erbij pakt. Ik niet. Ik geniet ervan voor zolang als de overtocht duurt. Hij heeft geen kaartje bij zich, als ik daar naar vraag. ‘Je vindt het wel op internet’. En weg is hij. Hoe googel je dat? ‘pont+gitaar+dochter14+Noord’ levert helaas niets op. Het regent weer, maar in mijn hoofd schijnt nog de zon.

Daarom houd ik van Noord

Reacties


ilovenoord