Ochtendstemming.

Ik hou van de mist in de morgen. Als ik naar de stad ga en even stil sta voor de pont. Wetend dat de flarden koude op het land nog maar een voorbode zijn van de korte overtocht. Heerlijk is dat. Even voor me uit staren in het niets. Nog verdoofd om me heen kijken naar de anderen en me stilletjes afvragen wat de dag hen gaat brengen. Want wat de dag mij brengt denk ik dan al te weten. Alhoewel ik natuurlijk nooit kan weten wat er aan leven op me wacht die dag, aan de drukke kant van het IJ. De stilte wordt doorbroken door het geknetter van de brommers. Het zij zo. Ik zwaai de pont af, de mist uit en de stad in. Van de ene mist in de andere.

Reacties


ilovenoord