Het Smikkelhoekje op de hoek van de Meeuwenlaan en de Ganzenweg

Veertig jaar geleden nam ik met mijn broer de Snackbar over op de hoek van de Meeuwenlaan en de Ganzenweg: Het Smikkelhoekje. De man die er toen in zat ging failliet. Mijn broer zag er wel wat in en wilde het overnemen, ik ging bij mijn broer in de zaak.

Op 15 maart ’85 gingen we open. Ik had geen idee hoe je iets moest bakken en ik dacht ‘ik leer het vanzelf wel’. De buurt werd gerenoveerd, in die tijd. En alle bouwvakkers kwamen er meteen op af. Mijn broer kreeg het zo benauwd van de drukte dat hij zich versprak: ‘Alstublieft: voor u een balletje en een broodje bier.’

We hebben met de Snackbar veel golfbewegingen meegemaakt in de buurt. Niet dat wij er echt last van hadden, wat slecht was voor de buurt kon juist prima zijn voor de zaken. Eerst kwamen de bouwvakkers, tijdens de renovatie. Toen de nieuwe bewoners: veel gezinnen met jonge kinderen. Toen waren er ineens veel drugspanden in de buurt. Als die dealers genoeg hadden omgezet kwamen ze bij ons bier, wijn en eten halen. Daarna was er een tijd veel overlast door hangjongeren, ook bij ons voor de deur. Er kwamen meer asociale gezinnen de buurt in. Niet slecht voor een snackbar, wel voor de buurt. Maar die jongens krijgen op een gegeven moment ook een baantje en een vriendinnetje en verdwijnen weer. Nu komen er weer nieuwe bewoners. Als je lang genoeg op één plek zit, komen mensen terug die je nog als kind hebt meegemaakt. Dan komen ze naar je toe: ‘Goh, wat leuk dat jullie hier nog zitten. Ik kwam hier vroeger vaak. Ik was vroeger dat ettertje, weet u nog?’

het Smikkelhoekje tijdens de renovatie in 1985

‘Mijn buurt, mijn leven’ maakt onderdeel uit van de wijkaanpak Vogelbuurt/IJplein en wordt mogelijk gemaakt door Woningstichting Eigen Haard, Stichting Dela Fonds en Amsterdams Fonds voor de Kunst. Zie ook http://www.museumamsterdamnoord.nl

Reacties


1 Comments on this post

  1. hahaha wat grappig zoals dat geschreven staat.
    Toevallig vanmiddag weer eens langs gegaan om een patatje te halen, en tot mijn verbazing nog steeds dezelfde gezichten als 25 jaar geleden 🙂
    elke zondag kwam ik er voor 5 gulden patat en een beker (huisgemaakte) satesaus.
    Vanaf heden kom ik lekker mn patatje weer bij het smikkelhoekje halen,
    dus inderdaad… langzaam aan komen de oude gezichten weer terug 😉

    En de patat? niet om te overdrijven maar voor mij zeker de beste patat van Noord!

    Diana /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord