Tien kleuters en één nat pak

Begin jaren zestig woonde ik nog niet in Noord, maar we kwamen er wel. Toen ik achttien was liep ik stage in Ons Huis in de Rozenstraat. We gingen vanuit de Jordaan naar Noord om met tien kleuters te wandelen naar het Vliegenbos. Een dagje uit. Ik weet nog goed hoe het klonk, als je met de pont naar Noord voer. Die klinknagels bij de dokken. Dat geluid ging dag en nacht door. Na de pont liepen we de hele Meeuwenlaan af.
Er was nog wel een tram toen, het boemeltje naar Purmerend, maar die nam je niet. Veel te duur. Je liep alles in die tijd, ook de kleintjes liepen het hele eind. En wij maar tellen de hele dag, of we niet één van de kinderen kwijt waren. Tenslotte is het nog bijna mis gegaan, één jongetje hadden we even niet in de gaten en die is toch in het water gevallen vanaf de schuine kade bij het Valkenwegpontje. We konden hem er gelukkig uit trekken. Helemaal nat en modderig was hij. Wij natuurlijk met schrik in het hart terug. Maar zijn moeder was niet eens boos op ons. Ze begreep het wel en ze was wát blij dat we hem gered hadden.

Meeuwenlaan

‘Mijn buurt, mijn leven’ maakt onderdeel uit van de wijkaanpak Vogelbuurt/IJplein en wordt mogelijk gemaakt door Woningstichting Eigen Haard, Stichting Dela Fonds en Amsterdams Fonds voor de Kunst. Zie ook http://www.museumamsterdamnoord.nl

Reacties


2 Comments on this post

  1. Wat een leuk stukje heeft u geschreven.Ik ben geboren in Slotermeer.
    Ik ken Noord me leven lang. Mijn Vader is in de Begoniastraat geboren.En mijn Opa is daar altijd blijven wonen dus kwamen we daar natuurlijk op visite . Mijn Opa ging ook altijd met ons in het Florapark wandelen. En met de pont over naar de treinen kijken en dan weer terug.

    Karin /
  2. Leuke foto. Ons oude huis was nog een klein stukje naar links, staat er dus net niet op. Wel de winkel van Kaandorp waar we altijd de lege bierflesjes van de ADM-mannen gingen inleveren.

    Tineke /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord