Asterdorp, de musical

Op 25 oktober gaat in M-Lab de muzikale voorstelling ‘Asterdorp – Het godvergeten Noord’ in première. Voor het script heb ik me verdiept in de geschiedenis van deze ‘woonschool’ uit de jaren dertig. A-sociale gezinnen – de ‘ontoelaatbaren’ – uit de stad leerden in Asterdorp onder toezicht hoe ze moesten leven en voor hun kinderen moesten zorgen. Natuurlijk mislukte dit ‘tuigdorp avant-la-lettre’ totaal. Bewoners van Asterdorp kregen een negatief stempel, hun kinderen moesten zelfs speciale kleding dragen, en al tien jaar na de opening (1938) kwam het dorp leeg te staan

Asterdorp werd tijdens de oorlog nog gebruikt als opvang voor gevluchte Rotterdammers en door de Duitsers als doorgangskamp voor joden, maar in 1955 werd de wijk gesloopt. Alleen de poortwoning aan de Asterweg staat er nog steeds. De bekende kunstenaar André Volten (1925-2002) gebruikte de woning veertig jaar lang als atelier. Gelukkig is een architectenbureau bezig met plannen om het gebouw deels in oude staat terug te brengen.

De geschiedenis van deze bijzondere wijk wordt in de muzikale voorstelling ‘Asterdorp – Het godvergeten Noord’ verteld door twee bewoonsters en een opzichteres. Zij praten over hun onmacht, hun schaamte, over hun goede bedoelingen en pogingen de leefomstandigheden in Asterdorp te verbeteren. Treurig? Ja. Gelukkig valt er af en toe ook nog wat te lachen. Het script is aangevuld met bestaande liedjes uit de vorige eeuw, zoals ‘De afgekeurde woning’ van Johnny Jordaan en ‘De kleine man’ van Louis Davids. De voorstelling is van 25 tot en met 30 oktober te zien in M-Lab.

Reacties


5 Comments on this post

  1. Bij het geweeklaag over Asterdorp wordt altijd de keerzijde van de medaille vergeten. De krotwoningen waar deze bewoners uit afkomstig waren, kenden geen enkel woongenot. In Asterdorp kwamen mensen te wonen die niet wisten hoe ze moesten wonen. Ze hadden zichzelf al gestigmatiseerd. Het experiment Asterdorp is niet geslaagd, maar de bewoners waren vaak onhandelbaar. Geen types om medelijden mee te hebben. Lees Koninkrijk vol Sloppen van Auke van der Woud.

    albert van der vliet /
  2. Die andere kant van de medaille komt in de voorstelling zeker terug

    Jeroen /
  3. In het heden zou zo’n dorp ook geen overbodige luxe zijn.
    Ik zou hele wijken op kunnen noemen, waar ze alleen maar een hek omheen hoeven te zetten. Wat tegenwoordig als normaal geaccepteerd wordt, was in die tijd niet eens aan de orde.
    Grappig hoe de geschiedenis zich blijft herhalen.

    Rob Boekanier /
  4. @Rob
    In de Jordaan woonden vaak hele gezinnen in een éénkamerwoning, een krotwoning, zonder douche, toilet, keuken en slaapkamers. Voor velen van hen moet Asterdorp (1926) een verademing zijn geweest. Ze konden er leren wonen en doorstromen naar bijvoorbeeld Floradorp (1929). Tegenwoordig is de huisvesting in orde, maar zijn er nog steeds asociale gezinnen die een plaag zijn voor de buren en de buurt. Men is terughoudend als het om huisuitzettingen gaat. De daders worden al snel beschouwd als slachtoffers.

    albert van der vliet /
  5. “Dekleine man”van Louis Davids ging niet over de arbeider,maar over de gefrusteerde middenstander.

    gijs markus /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord