Eten in Noord- Wine en Dine aan de Dijk

Aan het begin van de Oostzanerdijk is een nieuw restaurant geopend. Eten aan de Dijk. We zijn benieuwd naar de eigenaar. Veel ondernemers hebben het op deze plek al geprobeerd. De recenties op internet zijn in iedergeval lovend. Negens en tienen worden er uitgedeeld. De buurt kan een leuke diner wel gebruiken. En wij ook……

Lieve Nicole, wat een bizarre avond nou weer. Ik denk niet dat we daar nog eens gaan eten, maar denk ook niet dat de eigenaar ons erg zal missen… Enige pluspunt vond ik het vlees. Dat was goed klaargemaakt met een rijke gepofte knoflook saus, doch helaas op ijskoude borden voor ons neergezet. En zonder de wittewortel-aardappel mouse die mij op de kaart beloofd werd. Toen ik er naar vroeg kreeg ik een mini bakje puree, duidelijk een restje en snel opgewarmd in de magnetron. Kom het niet vaak meer zo tegen. Laat wel zien hoe verwend we eigenlijk zijn in Noord met Goudfazant, Noorderlicht, Chef’s Table…. Dus helaas geen nieuw culinair geheim ontdekt. Neemt niet weg dat het een welbestede avond was. Eigenlijk is eten alleen maar het goude randje. Het gezelschap maakt toch de avond ;-).
Dikke kus.

wine&dine aan de dijk..

Ha Marcia,
Allereerst natuurlijk bedankt voor wederom een gezellige avond! Wat was het weer fijn; ook dat we, nadat we de wereld hadden besproken (de maakbare samenleving; hoe behoudt de samenleving grip op mensen die buiten de boot dreigen te vallen? de dreiging van veranderende natuur, de gevolgen van de economische groei van China op wereldniveau, de toekomst van de nieuwe generaties in eigen land en de bezuinigingen op kunst en cultuur), we toekwamen aan het licht te werpen op onze eigen levens, iets waar we normaal gesproken pas aan toe komen in de auto voor de deur van jouw huis als ik je thuisbreng! Tussendoor observeerden we, aten en  dronken we en discussieerden we met de restauranthouder/ kok van Eten aan de Dijk.

Nu ik je dit schrijf probeer ik helder te krijgen waar het nou eigenlijk mis ging? We werden hartelijk ontvangen door de eigenaar/ kok die ons onmiddellijk enthousiast wist te vertellen dat het restaurant een groot succes was en dat iedereen in de buurt blij was met zijn komst. Dat was fijn te horen en hem zeker gegund. Dus dat was het niet, maar wat dan wel?

wat ruik ik toch?

Was het de kou die er binnen heerste? Of de Sky radio muziek die er uit de speakers klonk? Was het de kaart met voornamelijk heel veel soorten biefstuk? Of de krakkemikkige afzuiging zodat we de hele avond, ook nadat we zelf al lang ons maaltje verorbert hadden, in de walmen van de keuken zaten; zo erg dat ik er bijna misselijk van werd?  Of waren het mijn te hoog gespannen verwachtingen die roet in het eten gooiden? Hoe het ook zij, ik werd er niet blij van.

Het meest bizarre was dat toen de kok/eigenaar kwam vragen of het eten lekker was en wij zeiden dat het jammer was dat we het eten niet warm opgediend hadden gekregen hij de gasten van het tafeltje naast ons, met luide stem, op uitdagende toon, ging vragen of hun eten koud was opgediend. Toen dat niet het geval bleek, keek hij ons triomfantelijk aan alsof we het verzonnen hadden?!?

Vervolgens vroeg hij hoe ik de carpaccio had ervaren. En ja, dat was ook zo’n pijnpuntje. Ik trek het niet als pesto uit een potje komt en bleek dat nou vanavond op mijn carpaccio terecht te zijn gekomen. Toen ik antwoordde dat ik niet hield van pesto uit een potje, kreeg de goede man rode vlekken in zijn nek en schoot compleet in de verdediging. Dat hij al 9 jaar bij de beste restaurants heeft gewerkt en dat daar nooit zelf pesto werd gemaakt, want dat dat niet goed te houden is, dat het verschil niet te merken is tussen potjes en vers want dat er dezelfde ingrediënten ingaan en dat hij dat wel eens zou willen weten hoe je dat zelf maakt en of ik dat dan niet een keer voor hem wilde maken, en zo ging ie nog even door. Hij kwam zelfs met het potje aanzetten om ons te laten proeven!

Ik viel bijna van mijn stoel van verbazing en had al spijt van het feit dat ik er een opmerking over geplaatst had. In een flits dacht ik aan de woorden van mijn geliefde, een overzeese allochtoon die het vaak vreselijk vindt hoe eerlijk en direct wij zijn, hij vindt dat vaak lomp en onbeschoft, terwijl ik, Hollands als ik ben, denk dat als iemand iets vraagt, je beter eerlijk kan zijn, want dan heeft die persoon er misschien wat aan; iets als ‘recht hebben op eerlijkheid’. Ik vreesde dat mijn man dit keer gelijk had. Mijn antwoord kwam harder aan dan bedoeld. Maar misschien kwam het ook wel omdat de eigenaar/ kok ook geen native Dutch was. Ik weet het niet, maar ik had er spijt van en had het met hem te doen, maar ergerde me tegelijkertijd scheel aan zijn defensieve gedrag.

Daarna bleef de sfeer gespannen ondanks het opgewekte bedieningsmeisje met speelse trui uit het aangrenzende Tuindorp. Ik had toch sterk het gevoel dat ze ons een stel zeikwijven vonden, en tja, misschien zijn we dat soms ook. Dus wil ik toch afsluiten met de volgende woorden: Fijn dat er iemand op de Oostzanerdijk is neergestreken die er iets van probeert te maken!

Hier, voor wie het nog niet wist, het recept voor pesto:

Pesto

  • 50 gram basilicumblaadjes
  • 1 teen knoflook
  • 20 gram pijnboompitjes
  • grof zeezout
  • 50 gram versgeraspte pecorino
  • 1 dl extra vergine olijfolie

De makkelijkste manier om pesto te bereiden is alle ingrediënten in de keukenmachine doen, even laten draaien en in een paar tellen heb je dan een dikke smeuïge geurige Pesto alla Genovese klaar voor gebruik. De pesto is het lekkerste als je hem meteen gebruikt, maar onder een laagje olie is hij nog zeker een paar dagen te bewaren in de koelkast. Puristen beweren dat de basilicumblaadjes nooit in aanraking mogen komen met de metalen messen van bijvoorbeeld een keukenmachine omdat dat de smaak van de basilicum nadelig zou beïnvloeden; zij zweren bij de vijzel. Het op deze manier kneuzen van de blaadjes levert meer smaak en een andere textuur op. Als je eenmaal verse pesto hebt geproefd, wil je nooit meer anders en zie je de potjes niet meer staan!

Reacties


2 Comments on this post

  1. Oei, dit is geen reclame… ik denk dat ik mijn etentje daar nog even uitstel. Misschien tot de volgende eigenaar?

    wilma van den akker /
  2. Zo’n goeie plek, zo gewenst in de buurt, zo teleurstellend….
    Gerechten samengesteld uit pakjes en zakjes, taai vlees. De frietten waren lekker, maar ja daar kwamen wij niet voor. Hoe moeilijk is het voor een eethuis om verse producten uit de buurt te vinden, samenwerken met goede slagers etc? Waarom niet eenvoudig, vers en goed?
    Jammer, wij gaan niet meer terug. Wellicht een keer voor een biertje op terras en bitterballetje…

    Anouk Magis Jansen /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord