Het Noorderparkkamergevoel

Zondagmiddag zat ik bij de Noorderparkkamer te luisteren naar ud-speler Karim Eharruyen en zangeres Sinna Casita. Ze speelden een hypnotiserende mix van traditionele Noord-Afrikaanse klanken en jazz. Naast me zat mijn zoon van vier te luisteren. Het espressobeest achterin de Noorderparkkamer was even uitgezet, het publiek was aandachtig. Af en toe liepen er kinderen in en uit. Ik bedacht me opeens dat de muzikale opvoeding van mijn zoon zich helemaal in de Noorderparkkamer afspeelt.

Een paar zomers geleden, toen hij nog maar net kon kruipen, raasde hij een keer op het podium af om naar Afrikaanse drum te luisteren. Hij hoorde er bijvoorbeeld Simon Vinkenoog begeleid door saxofoon, een symfonieorkest, een popband, een operazangeres, een strijkkwartet, en nog veel meer. Hij hoorde muziek van over de hele wereld, liedjes in tientallen talen.

Hij is een kritische luisteraar, die het niet vaak met mij eens is over wat ‘mooie muziek’ is. Zo vond hij de drumband met majorettes echt fenomenaal, terwijl ik daar .. nou ja, laten we zeggen: niet zo van hou. Van een operazangeres dacht hij afgelopen voorjaar dat ze een echte prinses was. Het fascineerde hem wel, maar wat ze zong vond hij ‘een veel te verdrietig verhaal’ om er naar te blijven luisteren. En deze zondagmiddag constateert hij na drie liedjes: “Die meneer kan echt heel goed muziek maken.” Hij kijkt naar het grote kampvuur buiten en vervolgt: “Maar nu is het genoeg.” Hij vertrekt om zijn gevonden tak op het vuur te gooien, terwijl ik me nog even onderdompel in de prachtige mijmermuziek.

Ik ben al vanaf het begin als tekstschrijver bij de Noorderparkkamer betrokken, en kom er vaak, gewoon omdat het leuk en dichtbij is. Misschien juist omdat het voor mij vanzelfsprekend is dat de Noorderparkkamer er is, sta ik er nauwelijks bij stil dat er eigenlijk iets heel bijzonders gebeurt. Dat mijn zoon, gratis en voor niks, bijna wekelijks naar concerten kan van professionele musici, waar het niet erg is als er even een peuter doorheen giechelt, waar je limonade bij kan drinken, en waar de magie van de muziek wordt overgedragen van groot op klein.

Reacties


ilovenoord