25 jaar Mosveld-baby

Met een plofje viel de brief op mijn deurmat. Gefeliciteerd met je 25-jarig lidmaatschap. Afzender: De Volewijckers. Zonder erop gelet te hebben, was ik een jubilaris geworden. Jubilaris bij een club met een groot verleden maar een onzekere toekomst.

Ja, ik voetbal al het grootste deel van mijn leven bij Volewijckers. Eigenlijk is het langer dan vijfentwintig jaar, maar omdat alleen aaneengesloten lidmaatschap telt (en ik er in de A-junioren even geen zin in had) moest de teller in 1986 opnieuw beginnen. Clubtrouw kent geen onderbrekingen.

De huldiging was op een maandagavond tijdens de jaarvergadering. Daar  in het clubgebouw op sportpark Buiksloterbanne, ontving ik een ferme handdruk en een fraai bord met daarin mijn naam en het clubembleem in Delfts Blauw gebakken.

Die avond was er nog een andere jubilaris met een langer lidmaatschap. Rein Breebaart was al 75 jaar Volewijcker. Driekwart eeuw… Met een wandelstok stevig in de hand geklemd trad hij naar voren. Een Mosveldbaby uit de tijd dat het nog echte Mosveldbaby’s waren. In zijn ogen kon je de glans van roemruchte tijden lezen. De jaren waarin Volewijckers in de hoogste klasse speelde tegen Ajax, Ado en Heerenveen. Het hoofdveld lag waar nu de Mosveldmarkt is. Daar werd het kampioenschap van Nederland zelfs behaald – in het oorlogsjaar 1944.

Het verleden van De Volewijckers is groot, maar de toekomst is onzeker. Op diezelfde jaarvergadering spraken we erover. Het aantal leden loopt al jaren terug. Het stadsdeel reduceert het aantal sportparken, met als gevolg dat DWV (eveneens een rijk verleden, zoals we de laatste weken op deze site kunnen lezen) waarschijnlijk ook op de Banne gaat spelen. Of het een echte fusie wordt is nog maar de vraag, want de clubs zijn van oudsher rivalen. Persoonlijk is de komst van DWV voor mij een soort terugkeer, want ik speelde er ooit drie seizoenen in de jeugd.

Eén ding hoop ik van harte. Mochten de clubs samengaan, dan moeten de histories bewaard blijven. In het nieuwe onderkomen zie ik graag ruimte gereserveerd voor een Noordamsterdams voetbalmuseum. Een prachtige Volewijck-vitrine met het shirt van de legendarische goalgetter Daan de Jongh en het originele exemplaar van de Zilveren Pont. Uiteraard krijgt DWV er ook zijn vitrine.

Wie een nostalgisch voorproefje wil, kan nu al het oude clublied – ‘Wij zijn de Vó-lewij-ckers’ –  laten herleven op de website van ‘mijn club’.

www.avvdevolewijckers.nl

Bas Kok

Reacties


2 Comments on this post

  1. wat een prachtig bord! dat logo is bijna heilig!

    luc /
  2. Beste Bas. Van harte gefeliciteerd met je 25-jarig jubileum als Volewijker! En bedankt voor het leuke verhaal erbij. Er valt heel wat te vertellen over sport in Noord in de afgelopen honderd jaar. Daar horen vast een heleboel verschillende bordjes en bekers bij, Ik heb er zelf ook een paar. “Opening Schellingwouderbrug 1957″, kroning Koningin Juliana 1948” bijvoorbeeld.
    Ons Museum De Noord is natuurlijk maar klein, dus heel grote stukken kunnen we niet herbergen. Maar misschien kunnen we een collectie opbouwen van juist die kleine pareltjes die de weg langs de geschiedenis aangeven. Een bordjes- en bekers collectie!
    Wat zouden de mensen ervan vinden als we vragen de bordjes en bekers die zij bezitten aan ons te schenken of in bruikleen te geven voor een kleine tentoonstelling, met specifiek uit Noord afkomstige bordjes en bekers?
    Groeten, Henk Ras, Museum De Noord, 06 3097 5602.

    Henk Ras /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord