De pont op en af: het kan fijner

De pont op en af gaan, daar is iets raars mee. Pont-opgangers geven vertrekkende passagiers niet of nauwelijks voorrang. Warum?

Ik schat dat ik in mijn leven 12.000 keer de pont heb genomen. Het valt me altijd op dat je half omvergereden of gelopen wordt door nieuwe pontgangers die niet kunnen wachten tot ze aan dek zijn. Heel anders dan in de wereld van de treinreiziger, waar men zich in keurige rijen opstelt totdat de laatste passagier is uitgestapt. Zo niet bij de pont. Zeker in de spits is het een chaotische toestand. Tientallen malen per dag – duizenden keren per jaar – schuren en wrijven brommers, fietsers, Canta-karren en voetgangers vervaarlijk tegen elkaar aan. Soms valt er een lelijk woord, een enkele keer een rake klap.

Meest curieuze is de zinloze haast van de pont-opganger. Het veer blijft vaak nog minutenlang liggen, voordat de klep wordt gehesen. Nieuwe passagiers hebben alle tijd voor een hoffelijk gebaar naar degenen die van boord gaan. Met haast is niks gewonnen – zo fijn is het niet om op het voordek de overslaande golven van het IJ op te vangen.

Ja, hier is sprake van hardnekkig en irrationeel kuddegedrag. Fylogenetisch bepaald. Ergens in de prehistorie was het voor de homo sapiens beter om er iets te vroeg bij te zijn. Nu zitten we opgescheept met die gedragsreflex.

De stand van zaken: sinds het begin van de dienstregeling zijn er ongeveer zeven miljoen ponten op- en afgevaren. De hoeveelheid zinloos ongeduld is inmiddels onmetelijk. Time for a change. Ik pleit voor een gedragscode die het op- en afgaan prettiger maakt.
Te beginnen met een gedragslijn die het ideale optreden in een simpele zin beschrijft. Iets in de trant van:

WACHT TOT LAATSTE PASSAGIER VAN BOORD IS!
Of:
GEEF RUIMTE AAN PONT-AFGAANDE PASSAGIERS!

Betere suggesties zijn welkom (graag ook indienen bij het GVB, sector Veren). Dit heeft consequenties voor de huidige bordjes bij de pont. Op dit moment zijn dat er twee.

  • De eerste: (Brom)fietsers afstappen Motoren afzetten.
    Prima. In de spits geeft het de stewards rugdekking om bij te sturen.
  • Op het andere bordje prijkt: Bij rood knipperlicht pont niet betreden
    Onbruikbaar. Rood knipperlicht? Je moet goed zoeken om ’m te ontdekken, dan blijken er twee te zijn. Er is bovendien ook een oranje knipperlicht. Ik schat dat nog niet eens één procent van de pontpassagiers zich bewust is van de bedoeling van het rode knipperlicht. Ik heb nog nooit een steward met veelzeggende blik zien wijzen op het knipperlicht. ‘Wát doen wij nú? De pont betreden terwijl het rode licht knippert!’

Tot slot wens ik bij de pontaanlanding een fluorescerende streep op de kade. WACHTEN ACHTER STREEP maakt de bedoeling duidelijk. Natuurlijk trekt een deel van de mensen zich er niets van aan, maar die weten dan wel dat ze de streep negeren. En een deel van de mensen houdt zich er wél aan, net zo als veel passagiers op dit moment afstappen of de motoren uitzetten.
Kortom, de pont kan harmonieuzer. Als dat geen mooie kerstgedachte is!

Bas Kok

Reacties


7 Comments on this post

  1. Helemaal mee eens dat het bij het op- en afstappen van de pont allemaal wat hoffelijker kan, maar probeer de gemiddelde Amsterdammer maar eens te heropvoeden…

    Ik denk overigens dat het hoofdzakelijk te maken heeft met het beperkte aantal zitplaatsen dat op de pont beschikbaar is, in tegenstelling tot de trein waar meestal wel genoeg zitplek is voor iedereen.

    Daardoor is het in de bussen tijdens spitsuur vaak ook dringen geblazen, met als enige verschil ten opzichte van de pont dat de buschauffeur zijn/haar passagiers tenminste wel makkelijk eerst kan laten uitstappen voor hij/zij de binnenkomende passagiers toe laat.

    Realist /
  2. Bij de trein is het precies hetzelfde hoor. Het wordt gewoon over het algemeen geaccepteerd dat mensen zich lomp en ongeduldig gedragen. Het heeft gewoon te maken met de algemeen geaccepteerde gedragscode van onze cultuur. In De VS bv houden mensen veel meer lichamelijke afstand en als iemand al dicht langs je loopt om te kunnen passeren, zegt men gelijk “excuse me”, kwestie van een andere culturele gedragscode.

    Em /
  3. En dan als aanvulling een oproep aan alle brommer- en scooterrijders: zet je moter af zodra je bij de pont aankomt en zet ‘m pas weer aan als je van de pont afbent. Dus lopend de pont op en af. Ik weet dat het kan, want ik zie een enkeling het doen (bravo!). En je doet je mede-passagiers (en met name de kinderen) een groot plezier als ze behalve de dieselwalmen van de pont niet ook nog jouw gifgassen hoeven in te ademen.

    Anne /
  4. lekker ook voor al die kleine kinderen in hun buggy’s > hap hap, weer een flinke dosis fijnstof van al die scooters die allemaal vooraan willen staan en al halverwege de overtocht toch maar alvast weer hun motortje laten draaien ….

    luc /
  5. Haleluja!

    Mick /
  6. Wat een heerlijke herkenning. Ik heb me altijd hetzelfde afgevraagd! Ook peins ik als jaren naar een oplossing. (ook voor de scooters)
    De oude pont had aparte deuren voor instappen en voor uitstappen die tegelijkertijd beschikbaar waren tijdens het aanmeren. Maargoed die zijn weg dus dat is geen oplossing.
    Een tijdje hebben er stadwachten gestaan die de mensen bestierden. Werkte ook (een beetje), maar die zijn ook weg dus dat is ook geen oplossing.

    Een bord lijkt me een goed en goedkoop idee. Mits mooi uitgevoerd misschien ook wel het navolgen waard.

    Waarom niet een bandje ingesproken? Een stem die ons er elke keer aan herinnert te wachten. Dan valt het extra op als mensen het toch doen en verplaatst de bron van ergernis zich naar het bandje/de stem! 😉

    Merijn Hartog /
  7. Wat een feest van herkenning! Scooters: ergernis # 1, met stip. En het gedrag van de mensen is inderdaad niet bepaald relaxed. Bij slecht weer is het nog erger. Wachtende mensen staan immers aan beide zijden van het IJ in de stromende regen. Bij de opstappunten in Noord heb je alleen een soort bushaltes (veel te weinig) en het ontwerp van de nieuwe hal van CS laat geen ruimte voor een overkapping bij de pont. Van dat opstappunt snap ik nog het minst: bijna alle pontjes komen daar aan! Kleine moeite om bij het ‘grootste OV-knooppunt van Nederland’ een overkapping te plaatsen zodat mensen ten minste beschut staan. Wellicht dat ze dan eerst de mensen van de pont laten en dan zelf de pont op.

    Pascal /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord