Buiten eten in januari

Alhoewel er natuurlijk altijd iets te doen is in Noord, is het in de winter toch rustiger. In de lente en zomer stromen de aankondigingen de ilovenoord mailbox binnen. We rennen van festival naar festival, van parkconcert naar danstuin. Maar tijdens de korte en koude dagen blijft het toch wat stiller.

Eye is natuurlijk fantastisch (we kunnen nu al niet meer zonder) en op de NDSM is altijd iets te doen, maar veel sociaal en culturele ruimte voor goed samenzijn hebben we in Noord toch niet. Teresa Borasino trekt zich hier gelukkig niets van aan. Zij organiseert gewoon een etentje… buiten.

het idee...

De buitenruimte is tenslotte altijd goed voor ontmoeting; ook in de winter. Vanuit de Kijkruimte werkt zij aan het kunstproject ‘Aan tafel op straat’. Het idee is om een huiskamer op straat te maken en hierin met elkaar te eten. Het etentje is deze zaterdag, 21 januari. Het is bedoeld voor bewoners van de van der Pekbuurt, maar volgens mij zijn alle leuke noorderlingen welkom (ik ben tenslotte ook uitgenodigd..).

Het is leuk, orgineel, gratis en waarschijnlijk koud. Enige voorwaarde is dat je iets meeneemt uit je eigen huiskamer. Een plant, een lamp, een asbak…. Na afloop neem je het weer mee naar huis. Tip van Teresa: neem in iedergeval een dikke trui mee….

Het etentje is zaterdag 21 januari vanaf 17uur. Hoek Jasmijnstraat/ van der Pekstraat. Laat Teresa even weten of je komt teresa@teresaborasino.com.

teresa.... in de zomer..

http://teresaborasino.com/

KijkRuimte is een cultureel onderzoeksplatform. Het is een kunstproject dat door artistiek onderzoek en interventies een bijdrage wil leveren aan het ontwerp en de ontwikkeling van de publieke ruimte. www. kijkruimte.nl

Reacties


2 Comments on this post

  1. En als ik de weersverwachtingen bekijk voor komende zaterdag, dan is een paraplu, regenjas of poncho ook geen overbodige luxe…

    Realist /
  2. Ik ben net terug. Het was super. Met o.a. artichokkenharten gemaakt door de buurvrouw uit Marokko, gebakken ananas, zelfgebakken cake en koffie van Peccorino. En wind, en kou. Maar niemand liet zich gek maken. Nog een verhaaltje voor het slapen gaan en toen weer op de fiets naar huis. Was het echt waar, of was het een droom. Knijp me.

    (PS: recept van de artichokkenharten heb ik ontfutseld: je schijnt op de vd Pekstraat bij de Marokkaanse groentenman, of bij Fatih op de wingerdweg artichokkenharten uit de diepvries te kunnen kopen. Die maak je klaar met citroen, zout, peper, olijfolie ‘en dat witte kruid waarvan ik de naam niet ken in het Hollands’. Dat moet je dus even zelf uitzoeken.

    Nancy Wiltink /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord