Gelukkig met de pont

Wegens ‘omstandigheden’ woon ik de helft van de tijd niet in Noord. Een van de voordelen van deze tijdelijke situatie is dat ik vaker met de pont mag. Een drijvend niemandsland tussen de verlokkingen van de stad en de beloften van het grote thuiskomen. Stilstaan in plaats van doorfietsen. Bijpraten met een oude vriend of staren naar de horizon. Even gaat het niet om het doel, maar om de weg ernaar toe.

De petitie voor een brug heb ik nog steeds niet getekend. Mijn verstand zegt ‘ja’, mijn gevoel houdt me tegen. Bij twijfel luister ik altijd naar mijn hart. Van mij mág die brug er komen, maar het hoeft niet. Met alleen de pont ben ik volmaakt gelukkig.

met mijn hoofd in de wolken en mijn haar in de wind

staar ik over het water naar het blauw dat weerkaatst

ik droom van de zee die me eindeloos roept

ik ben pas weer thuis als de klep opengaat

Reacties


8 Comments on this post

  1. de pont is fijn vooral die naar het NDSM terrein, een echte zeevaart, misschien nog wel sneller dan met het fietsje, althans voor deze bejaarde man (trouwens: de jeugd schijnt steeds minder te fietsen!). Een brug maakt Noord zo gewoon. Noord is aantrekkelijk geworden mede omdat het apart is.

    bram de waard /
  2. Als er een pont naar het oosten van noord zou gaan dan zou die brug er voor mij ook niet hoeven te komen. Maar die pont komt er niet, ze handhaven liever ijplein ook al ligt die pal naast de grote pont.
    Doe dan maar een brug in het oosten als er geen pont vanaf kan.

    Jan /
  3. Tot je binnenkort moet gaan betalen voor de pont..

    Peter /
  4. De pont is heel fijn om op te varen, maar de ontwikkeling van Noord heeft daarnaast een brug nodig. In het oosten is waarschijnlijk het beste idee op dit moment. Het stadsdeel en de gemeenteraad zijn al voor, zie bijgaand interview met Kees Diepeveen:

    http://vimeo.com/12618704

    Ed Eringa /
  5. Om te beginnen het is te gek voor woorden dat de ca. 90.000 inwoners van het grootste stadsdeel Amsterdam-Noord te voet of met de fiets alleen maar met die uit de tijd zijnde pontverbinding van noord naar zuid kunnen tenzij men via IJmuiden of Schellingwoude gaat.
    De hele wereld wordt met bruggen of tunnels met elkaar verbonden (Rotterdam, Antwerpen, London, Engeland of Zweden bijvoorbeeld) maar de Noorderlingen moeten met een pontje. De Dienst Ruimtelijke Ordening heeft de plannen voor een vaste langzaamverkeer-verbinding al klaar liggen. Maar leuteren de politici: “Het is politiek niet haalbaar.” Moet je dat geknoei zien bij de ontschepingen. En dan is er ook nog zo’n groep mensen die zeurt: “Ik vind het wel romantisch zo’n overvaart.” Ja verrukkelijk in regen en wind of bij zoveel graden onder nul. Tegen deze mensen wil ik zeggen: “maakt u zich maar niet bezorgd er blijft heus wel een pontje varen.” Ik wil maar een ding en dat is, op eigen kracht en zo gauw mogelijk naar de andere ij-oever. Meer dan vijftig uur per jaar verlies ik met de pontveren. Acht van de tien keer mist men de pont. Is het verwijt had ik nu maar harder gefietst of gelopen.
    ’s Nachts betekent dat ruim twaalf minuten wachten. Romantisch wel.
    Krijg ik antwoord van het Stadhuis: “Er is geen ruimte voor op- en afritten.” Vraag ik mij af, hebt u wel eens van roltroittoirs gehoord.
    Wat te denken hoeveel die ponten en die bemanningen wel kosten.
    De oeververbinding hoeft niet persé een brug te zijn een tunneltje is ook een uitstekende oplossing, in verband met het zeescheepvaartverkeer zelfs de beste. Bij het CS is het voor iedereen het gunstigst en de kortste afstand maar vanaf de Motorwal naar het Tosariplein (Javakade)zou het de Overijers ook al een heel elegante oplossing bieden. Het is net als bij woningnoodheb je eenmaal een huis dan ben je je er niet meer van bewust dat die bestaat. Zo is het ook bij de politici ze wonen niet in Noord dus ze kennen en voelen het gemis niet.
    Het is pure discriminatie van de bewoners van Amsterdam-Noord. Stel u eens voor, je denkt, “Ik ga even lekker de stad in, even winkelen of van een terrasje met een kop koffie genieten.” Niet mogelijk want die psychologische barrière van dat water ligt er tussen. Decennia lang praat de Deelraad Noord over, “Noord moet integreren met de stad.” Zolang er geen vaste voet-fietsverbinding met de Centrale Stad tot stand wordt gebracht zal Noord daarmee nooit of nimmer integreren. Dat hebben zelfs de deelraadsleden van Noord niet door. Ohja hoe was het ook weer: ‘Is politiek niet haalbaar.’ Zou je ze niet.
    Harry Sablerolle.

    Harry Sablerolle /
  6. steeds maar door willen fietsen veroorzaakt stress, neem eens een afslag!

    bram de waard /
  7. Ik vind de pont meestal fantastisch. Het heeft zelfs een grote rol gespeeld inmijn keuze voor Noord. Blij in Noord, blij met de pont.

    Esta Goossens /
  8. Ik zeg, doe mij maar een standbeeld van Harry Sablerolle… juist in de buurt Café De Pont aan de Buiksloterweg. _O_

    Realist /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord