Zalig Zunderdorp

Dankzij mijn aangetrouwde kant kom ik er al meer dan 10 jaar, ik denk zelfs al meer dan 12 jaar, ondertussen. De eerste keer was op de fiets. Vanaf de Marnixstraat. Verliefd, dus ik mocht achterop. Met de pont, rechtsaf bij Ot en Sien, de hele Nieuwedammerdijk af (hobbel de bobbel op een gammel net-student-af fietsje) en uiteindelijk de brug over. Hoog, als een soort toegangspoort tot een andere wereld. Het platteland van Amsterdam. Ik kon me er niets bij voorstelllen.

Zunderdorp groeide met ons en met mij mee. Mijn eerste Boerenmarkt met een line dance optreden van Schoonmoeder, waar we een beetje giechelig naar keken. Gezelligheid op het plein rondom de kerk en er zal vast ook een tent hebben gestaan. Want de tent is belangrijk in het Zunderdorpse leven. De tent staat er tijdens de verschillende feesten en zorgt voor een plek om te schuilen tegen zon en regen. Maar zeker niet onbelangrijk: er staat meestal ook een ‘tappie’ in.

De Zunderdorpers, er zijn er 450, zijn nuchter en relativerend, zoals het een ras Amsterdammer betaamt. Maar tegelijkertijd zijn ze verdraagzaam en hartelijk. Import wordt opgevangen en opgenomen. En dat allemaal in die tent. Of in de kantine van voetbalvereniging HBOK (‘Het Begon op Klompen’), in het jeugdgebouw, op de golfbaan of op andere plekken al wat bekender bij liefhebbers…

Oud en Jong, samen aan tafel...

Vorige week waren we uitgenodigd voor de ‘samen eten avond’, verzorgd door de vrijwilligers van de van oorsprong protestante dorpskerk. Hilda van Meerveld is de fanatieke aanvoerster van een zestal vrijwilligers, die de avond in het jeugdgebouw voorbereiden. Een hele klus: inkopen, koken, zaal voorbereiden, uitserveren en daarna opruimen. Dit allemaal om samen te kunnen eten, elkaar te kunnen ontmoeten. Betalen naar persoonlijke daadkracht, iedereen moet kunnen meedoen.

Vrijwilligers aan de slag in de keuken

De Zunderdorper kerk is een – naar verhouding – grote kerkgemeenschap, van deze ondertussen gemengde kerk met 100 leden. “Gewoon doen, het is van groot belang” zegt Hilda. Vroeger waren er 2 bakkers, 2 kruidenierszaken en zelfs 2 horecagelegenheden. Er is geen bedrijf meer van over. Daarom moeten er andere manieren worden bedacht om mensen elkaar te laten ontmoeten.

(Let op de bakjes, klaar om uit te delen na afloop)

Hilda barst van de energie. Ze praat met iedereen, schept het eten op, ruimt de tafels af. Voor de alleenstaanden worden er bakjes ingeschept van het eten dat over is en vervolgens klaargezet om mee te nemen naar huis. En ondertussen laat ze ook nog even weten dat er zich al 104 vrijwilligers hebben opgegeven voor de Boerenmarkt op 9 juni. Maar er zijn er nog 96 nodig!

Hilda, de (t)oppervrijwilliger!

We kijken naar een diavoorstelling over de watersnoodramp in Waterland van 1916. Daarna wordt de avond afgesloten met een gebed. Ik voelde mij als niet-gelovige niet ongemakkelijk. Het is toch prachtig dat er voor een modern probleem een eeuwenoud middel wordt ingezet?

De bakjes voor de alleenstaanden gaan mee naar huis

Reacties


2 Comments on this post

  1. Dag Suzanne,
    Wat een leuk verhaal! Zunderdorp bruist en leeft, dat is wel duidelijk. Een kostbaar goed, deze hechte dorpsgemeenschappen in een tijd waarin veel uit elkaar valt.
    Een vraag: bij wie kan ik aankloppen voor de diaserie over de watersnood van 1916? Ik ben bezig met de voorbereidingen van een heel groot cultureel en waterfestival (en andere activiteiten) in 2016, voor de viering van het 100-jarig jubileum van die watersnood, samen met andere gemeenten in Laag Holland. Die diaserie zou erg leuk zijn voor alle actievelingen die zich nu al warmlopen voor dat herdenkingsjaar. Zou je me daarover willen mailen?

    Tom Tossijn /
  2. Veel Dank voor je positieve geluid, worden we ook blij van 🙂 Hilda, de (t)opppervrijwilligster uit het artikel heeft je vraag gestuurd naar degene ‘die je moet hebben’ hiervoor. Veel succes! PS Hou je ons op de hoogte?

    Suzanne van Heese /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord