Bootjes en bloot in het kanaal

Na alle vrije dagen en heftige (soms harde) festivals, kan maandag het gewone burgerleven weer beginnen. Voor mij betekent dat ’s morgens mijn zoontje naar de crèche brengen. Daar heeft hij niet altijd even veel zin in. Maar we worden allebei blij van een omweg langs het kanaal… bootjes kijken.

Vanaf de vroege lente ligt er al een rij met bonte boten in het Noord-Hollands kanaal. Geen glimmend witte jachten, maar bladderende, licht roestende arkjes, klippers en mini woonbootjes. Ik fiets er dagelijks langs. Al weken liggen er min of meer dezelfde boten. Wat zijn dat eigenlijk voor bootbewoners en wat doen ze hier?

geen blinkend witte jachten...

Ik snap het wel. Het is natuurlijk de mooiste plek van Amsterdam om met je boot te liggen. Maar het intrigeert me dat ze de tijd en ruimte hebben om hier weken lang te verblijven. En in de winter liggen ze natuurlijk ergens bij een Grieks eiland..of misschien wel voor de kust van Mexico, who knows.

Een jaloers steekje voel ik wel. Mijn leven, heen en weer tussen werk en opvang, steekt opeens schril af tegen zo’n spannend waternomaden bestaan. Geen huis om op te ruimen, geen hypotheek, geen UPC rekeningen… Zo door fantaserend voelt mijn leven opeens veel te zwaar. Maar zo’n boot kost natuurlijk ook geld. En al dat onderhoud? Uren zwoegen met slijptol en teer, stel ik me zo voor. En frustratie als de motor stuk gaat en over ligvergunningen….

mijn favoriet, de blauwe boot...

Maar eerlijk gezegd zie ik nooit iemand aan zijn boot werken. Ik zie wel mensen in de zon zitten, op het dek. Of op een bebloemd jaren zestig klapstoeltje naast een krat bier. Nee het oogt vooral erg relaxed allemaal.

Met zoon van twee neem ik ze nog een keer door: blauwe boot (mijn favoriet), grote bruine boot, rode boot met geel…. De rood geschilderde jacht met Amerikaanse vlag krijgt altijd het meeste aandacht van mijn zoon. Snap ik natuurlijk. In stilte bewonderen we de boot vanaf de overkant. Niemand te zien. Tot plots een prachtige dame uit het water oprijst. Gitzwart lang haar valt over haar blote rug, die ook nog eens is gesierd met een enorme zwarte tatoeage. Vreselijk mooi naakt heeft ze gezwommen in ons koude kanaal!

“Mooie boot!” roept mijn zoon. “Ja, en heel mooi bloot”, denk ik er achteraan. Lachend fietsen we naar de crèche, ons kleine, gewone en mooie leven tegemoet…

mooie boot, met mooi bloot..

Reacties


5 Comments on this post

  1. Ik vind het blauwe bootje het mooiste ook!
    Leuk blog.

    E. Gomez /
  2. Leuk stukje, Marcia!

    Nicole /
  3. Ja ik ben ook wel s n pietsje jaloers. Maar niet als ik na een regenbui onder de warme douche sta. Dan ben ik blij met mn huisje.

    Esta Goossens /
  4. Zojuist met twee kinderen op de fiets door de regen om de oudste naar basisschool de IJsbreker te brengen. Alsof onze vierjarige het stukje van Marcia had gelezen begon ze een fantasieverhaal over de vaartocht die ze had gemaakt. Ze was met het blauwe bootje naar Suriname gevaren waar ze gezwommen had met krokodillen…

    Chantal /
  5. PS Ik vond je stukje erg leuk om te lezen!

    Chantal /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord