Coco’s Keuken is top

Mijn vader van 83 is fan van Coco’s Keuken. Najaar 2011 opende dit buurtrestaurant in de nieuwbouw van de Kadoelerbreek. Inmiddels is het een niet meer weg te denken pleisterplaats in de Banne. Althans niet voor mijn vader. Dus prikte ik graag eens een vorkje mee.

“Sommige buurtbewoners denken dat we een ouderenrestaurant zijn, maar dat is niet zo. We zitten weliswaar in het gebouw van de Kadoelerbreek, maar zijn er voor de hele buurt. Voor jong en oud. Een echte ontmoetingsplek dus.” Aan het woord is chef-kok Ruud Tabois. Volgens mijn vader kookt deze man al maanden de sterren van de hemel in Coco’s. Verwachtingsvol nemen wij plaats aan een tafeltje bij het raam. Het interieur van het restaurant bevestigt de woorden van Tabois. De inrichting doet in niets denken aan de eetzaal van een bejaardenhuis. Eerder lijkt ’t op een loungecafé of een vestiging van de Coffee Company. Geen vitrages voor de ramen, geen kleedjes op de tafel. Wel strak gesausde muren en eigentijds meubilair. Ja, uiteráárd is er wifi.

Aan tafel bij Coco

Om te testen of Coco’s Keuken écht voor jong en oud is, heb ik zoon Bruno meegenomen. De kinderstoel staat er voordat we het kunnen vragen. De vriendelijke gastvrouw Marja wordt geen moment zenuwachtig van het tweejarige bezoekertje. Sterker nog, ze maakt grapjes met hem en wijst hem op een hoekje vol met speelgoed. 100%-Kidsproof, stellen we vast. We kijken eens om ons heen, de gemiddelde leeftijd van de bezoekers is iets hoger dan in een doorsnee restaurant – maar er zijn te veel veertigers en vijftigers om het als seniorenrestaurant te betitelen. Ook op dit punt moeten we Tabois dus gelijk geven.

Niet uitsluitend senioren

Een blik op de menukaart leert mij dat er tegenwoordig een plek is in de Banne waar je Thaise rode currysoep met garnaaltjes kunt bestellen. En vitello tonato plakjes, kalfsmuis, tonijnmayonaise, kappertjes en rucola. En na het eten een latte macchiato. Ik heb zestien jaar in de Banne gewoond, en ik verzeker u: deze gerechten waren voor de Banne even exotisch als palmbomen op de IJdoornlaan. Overigens kun je er natuurlijk ook gewoon schnitzel en biefstuk krijgen.

Topcoco

Maar de ‘proof of the pudding is in the eating’. Ik kies voor een gerecht met zalm. Als het eten op tafel staat is de laatste twijfel weg. Ruud Tabois is weer in topvorm. De zalm is verrukkelijk, en de prei vers en knapperig – en die anijs-saus! Ook mijn tafelgenoten zijn erg te spreken over hun dis. Kortom, Tabois en zijn ploeg (die deels uit leerlingen van het ROC bestaat) mogen trots zijn. “We zijn nog maar net begonnen,” zegt de chef-kok. “Na de zomer als de nieuwbouw bij het winkelcentrum opent, wil ik nog meer gaan bieden. Dan gaan we ook in het weekend open.  En het menu zal de buurtbewoners verrassen, al verklap ik er nog niets over.”

Coco’s Keuken kun je trouwens ook overdag bezoeken voor een broodje, een tosti of een cappuchino. Opeens betrap ik mezelf op jaloezie. Waarom woont mijn vader vlakbij Coco’s Keuken en ik daar bijna tien kilometer vandaan in Oost? Gelukkig verhuis ik over een paar maanden weer naar Noord. Tot Coco’s!

Bas Kok

http://www.cocoskeuken.nl/kadoelerbreek/

Reacties


1 Comments on this post

  1. Twee keer ben ik daar op een onbeleefde manier weer weggesnauwd. Dus de keuken mag dan misschien perfect zijn (ik heb het helaas niet mogen proeven), wat betreft gastvrijheid en klantvriendelijkheid hebben ze daar nog heel veel te leren.

    Juul /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord