Kiekeboe met een fietsenstalling bij de pont

De mevrouw van de gemeente had nog gevraagd of automatische ondergrondse fietsenstalling bij de Buiksloterwegpont niet wat beter zichtbaar gemaakt kon worden. Een groot logo bijvoorbeeld of – doe eens lekker gek – een fiets erbovenop.

Een beetje in tegenspraak met het idee van de architecten was het wel. De Velominck, zoals deze  eerste volledig automatische ondergrondse fietsenstalling officieel heet, is namelijk ontworpen als ‘non-gebouw’ dat moet opgaan in zijn omgeving. De grijze klinkers eromheen lopen door in de wanden van het gebouwtje, alsof de bestrating is opgetild om toegang te krijgen tot de stalling.

Leuk bedacht, maar gevolg is wel dat het inderdaad een bijna onzichtbaar gebouw lijkt te worden en het waarschijnlijk ook voor veel frequente pontgebruikers ook zeven jaar na de oplevering onbekend is dat ze daar veilig hun fiets kwijt kunnen – laat staan hoe een en ander in zijn werk gaat.

Doorgeslagen designershobby of niet, de schrik sloeg een van de geestelijk vaders van de Velominck om het hart toen hij vorige week na een avondje Eye eens wilde gaan zien hoe zijn kindje erbij lag. Was het non-gebouw nu een non-existent gebouw geworden?

Foto links: Peter Cuypers. Klik voor een grotere versie

Opgelucht haalde hij adem toen bleek dat de stalling er gewoon nog was – onzichtbaar gemaakt door een tien meter brede Hollandse gebakkraam. Geen reden tot paniek dus, maar misschien wel een reden om je af te vragen wat de afwegingen zijn bij het afgeven van een vergunning voor een standplaats, al is het maar drie maanden per jaar.

Een paar honderd meter verderop staat sinds kort een alleraardigst tentje dat vlak bij de pont niet zou misstaan en dat het zicht op de Velominck niet in de weg staat. Al moet er wel nog even een manshoge kop en schotel bovenop gezet worden.

Reacties


2 Comments on this post

  1. Ik woon nu 5 jaar in Noord, ga minimaal 10 keer per week met de pont en heb dit echt nog nooit gezien. Opgaan in de omgeving is 100% geslaagd! Proficiat.

    Jorrit /
  2. Hoe kom je daar eigenlijk in? En wat kost het om daar zijn fiets te stallen? Ik plemp mijn fiets i.d.d. bij een van de rekken daarnaast neer … (Ik vrees een beetje dat dat – in mijn geval – ook zo zou blijven, want meestal moet het snelsnel omdat ik de al!-tijd! al klaar staande pont wil halen …)

    Astrid /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord