Fietspad waar je blij van wordt

Jaren heb ik me geërgerd aan het fietspad voor mijn deur. Een vergeten stukje fietsweg tussen het Noorderpark en de Loenermark. De staat van het pad was zo rot dat je de plassen er op niet kon ontwijken. Bij vorst gaf dat interessante problemen voor de tientallen kinderen die erover naar school fietsten. Met als extraatje vlak voor de Loenermark een steile helling, met boomwortels die het allang van het asfalt gewonnen hadden.

Ik ben in de regel niet zo’n klager, maar over dit fietspad heb ik toch meerdere malen bij het stadsdeel een meldinkje gedaan. Bijvoorbeeld die keer toen ik een wat oudere vrouw bijna uit haar scootmobiel zag trillen. Mijn klagen mocht echter niet baten. Tot een aantal weken gelden plots een bericht op de website van het stadsdeel. Het fietspad zou worden opengebroken om het riool te vervangen en zou vervolgens geasfalteerd worden. Hoera!

Toen het echter zover was en het fietspad werd afgesloten, leerde ik mezelf pas kennen. Ik vond het niets. Dagelijks fiets ik minstens vier keer over dat fietspad. En het kleine stukje omrijden stond me vreselijk tegen. Een pokken humeur kreeg ik ervan. Blijk ik dus toch een echte klager te zijn. Of had het te maken met het kruispunt Rode Kruisstraat/Waddenweg waar ik opeens mee moest dealen?

Een vreselijke mistroostigheid overviel mij elke morgen als ik daar fietste met mijn zoon. Sombere grijze gebouwen. Scheldende mensen in te grote auto’s op weg naar een schoolplein. Kinderen die hologig uit de bus stappen. De treurigheid en moedeloosheid daalde elke keer als een deken over mij neer. Dit alles nog verergerd door schreeuwerige uitingen van totaal misplaatste religieuse positiviteit: “Hoop van Noord” en “Twijfel niet. god is er” En daartegenover het alziend oog van het politiebureau. Dit moet zeker de lelijkste plek van Noord zijn.

Gelukkig is ook deze fase in mijn leven weer voorbij, want mijn fietspad is af! Rood glimmend lacht het mij dagelijks toe. Ik zie alleen nog maar vrolijke mensen. Een collectieve blijdschap heerst onder de fietsers. Scholieren peddelen fluitend naar school. Precies zoals God een fietspad bedoeld heeft. En…precies volgens de planning op de stadsdeel website. Driemaal hoera!

Een ding echter, is het stadsdeel niet nagekomen. Na de werkzaamheden aan het riool zou het fietspad in oude staat hersteld worden. Gelukkig hebben ambtenaren geen humor.

Reacties


2 Comments on this post

  1. Ha Marcia!

    Misschien kan ik je uit de droom helpen…

    Er staat dat er Hoop VOOR Noord is. Niet, zoals jij schrijft, ‘Hoop van Noord’. Als de hoop van noord in mistroostige gebouwen zit, dan ben ik het met je eens dat het niet veel soeps is. Lijkt me tof voor je als je ook gelooft dat er voor Noord echt wel hoop is! Sterker nog, dat het een tof stadsdeel is om te wonen.

    En het feit dat jij zo verbaasd en blij bent dat er nu toch zo’n mooi fietspad ligt is vast het bewijs dat God bestaat 🙂

    Groet, weet je welkom in een gezellig versierde Kruiskerk en ontdek dat het hier niet over religie gaat, maar over relaties. Met God en met mensen. Chill!!

    Greetz.

    Jurjen /
  2. Wat een herkenbaar stuk. Het herinnert mij aan de tijd dat mijn kinderen eindelijk van huis (Willemssluis, nabij het tolhuis) naar de basisschool (het Breed) mochten fietsen. Ik had me er jaren op verheugd en er trots over opgeschept: ‘bij ons in Noord kan je 5 kilometer fietsen op een fietspad zonder oversteken.’ Helaas begonnen ze precies toen met de Noord-Zuidlijn en werd dat fietspad gedurende vier jaar opgeheven. Precies de bovenbouw periode van mijn dochters. Nu kan het weer, maar zit de oudste inmiddels in 5 vwo, in ‘de stad’.

    En zijn we vanwege de gevaarlijke oversteek destijds toch maar langer mee blijven fietsen. Ik wens alle bovenbouwers van 2012 veel fietsplezier.

    Nancy Wiltink /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord