Proost op 2013! Eindjaarsmijmeringen van BasBus

Lieve Bas,

Ik ben nog niet helemaal bekomen van de kerst, maar ik schrijf je toch even snel een brief. Om alvast plannen uiteen te zetten voor volgend jaar. Dan ga ik me verstoppen tijdens de kerstdagen. Zoals het knappe doch oliedomme vriendje van een vriendin ooit zei: ik ga in cappuccino. Ondergronds, onzichtbaar, onvindbaar voor familie. Want elk jaar gourmet met familievetes, daar hou ik niet van. Geen zalm uit minipannetjes met whiskysaus en gemopper. Geen haar dat ruikt naar gaarkeuken en dronken opa’s. Een underground-kerst! Doe je mee?

Tijdens al mijn gewandel en gehol door Waterland moet ik natuurlijk wel eens ongelofelijk nodig naar de wc, en zo ontdekte ik Het Schoolhuis . De barkeeper van Het Schoolhuis zag mijn rood aangelopen konen en voorzag mij geheel gratis, of nouja, in ruil voor een lief glimlachje, van een drankje. Daarmee is dit meteen mijn favoriete café in Noord en omstreken. Ver weg van de bewoonde wereld lekker onvindbaar een taartje eten terwijl we kijken naar wuivend gras en de IJsselmeerdijk. Daar beginnen we volgend jaar kerst mee.

Waterland

Dan lopen we door weilanden vol koeienpoep en over slotjes springend naar Café Blokker op het Mosveld. Wist je dat George, die daar achter de bar staat, de Elvis van Noord is? Aangezien niemand ons gaat zoeken in een koffiehuis op het Mosveld en ik wel hou van een beetje vetkuif lijkt het me de ultieme plek om even op te warmen. Met een jenevertje of zes en ‘Love me tender’.

Café Blokker op het Mosveld

En van al dat rondlopen door Noord krijg je natuurlijk schreeuwende honger. Maar zodra je in een restaurant gaat zitten moet je als Bekende Noorderling natuurlijk meteen weer handtekeningen gaan uitdelen. Zou het niet fijn zijn als je gewoon heel erg lekker kon eten in de keuken van de buurvrouw? Lekker verwend en verstopt, gezellig en warm!

En om te vermijden dat je dan terug moet naar je eigen huis, waar de voicemail roodgloeiend staat, vol tierende familieleden (die nu nog en halve schaal gourmet-visstukjes over hebben, en vegetarische gourmetburgertjes die niemand lust) kun je beter gewoon een nachtje ergens anders gaan logeren. Ik dacht zelf aan een nachtje in zo’n knus huisje op de Van der Pekstraat. Om het echte VanderPekgevoel eens intens te beleven. Dat je uit je raam kijkt en je bijna Yfon van De Wasserette voelt,en kan zwaaien naar Mick bij Il Pecorino. En dan loop ik ’s morgens in m’n pyjama naar Coffee Kate, haal ik twee enorme bekers cappuccino en die gaan we dan lekker in alle stilte opdrinken in zo’n gezellig Van der Pektuintje. Begin je ook al gelukzalig te zuchten bij het idee? Kerstmis in Noord.

Maar mondje dicht, hè. Ssssst. Geheim.

Liefs, Bus

….

Lieve Bus,

Ik lees je  brief en ik krijg nu al heimwee. Naar Noord. En dan ben ik in de rust en schoonheid van de Veluwe; omringd met oude bossen, herten, fazanten, renpaarden en keurig wandelende families van adel die de ontluikingen en openbaringen van de Kerstdis weer goed praten tussen alle roodbruine bladeren en noeste kantanjes.

Een plek waar ‘Noord’ nog gewoon ‘Friesland en Groningen’ is en als je Amsterdam er voor zet, mensen je dubbelvies aankijken. Dat is èn die verre grote stad met junks, fietsendieven en BN-ers over rode lopers èn in het stadsdeel wat aan de naam te horen wel het afvoerputje van diezelfde stad moét zijn.

Aangenaam verrast was ik echter, toen we bij wijze van hoge uitzondering, met de familiehoofden van een groep aan de praat raakten (hun hond, ons kind, leuk, ahhh en aaien-mag-wel-hoor etc.), en wij standaard ‘Noord’ achter onze stad van herkomst plakten toen de familie vroeg waar wij vandaan kwamen. Waarop de meneer in jagersjas en Mulisch-pijp goedkeurend knikte en gortdroog met een aardappel in de keel zei: ‘Dat moet een puike plek zijn om te wonen en te werken; ik heb dat gelezen in de New York Times.’ Niet alleen wij, maar ook z’n gezin waren enigszins met stomheid geslagen. Niet zozeer over het stuk in de Times, want die hadden een half jaar eerder ook al over Noord georeerd. De Patras Familias vervolgde: ‘Ik wil binnenkort naar ut IJ FilmMuseum en eten in een van die bijzondere etablissementen aan ‘t Eye. Kunt u mij wat aanraden?’ Nu keek zijn vrouw hem verwonderd aan. “Ja, met jou natuurlijk schat…’

“Ja, met jou natuurlijk schat…’

‘Uhm, tja, er zijn..uhm.’ Ik bestudeerde de man nog eens en wist me eigenlijk geen raad. Ik had al zoveel mensen naar de voor hen juiste plekjes verwezen, maar voor deze man (en zijn vrouw) had ik geen passend antwoord paraat. Die blikken alleen al als ik ze naar de NDSM-werf zou sturen. De torenhoge fronsen als ik ze langs het Esso Tankstation via de Renault Garage naar Hotel de Goudfazant zou moeten leiden. Het nieuwe Tolhuis-gebeuren achter café de Pont? Ik kwam er niet uit. ‘Kijkt u eens op ilovenoord.nl’, was mijn beste advies. ‘Daar ziet u waar en wanneer het allemaal gezellig is in Noord, dan kunt u zelf de beste keuze maken.’ De man leek in eerste instantie niet blij met een doorverwijzing naar een nietszeggende webpagina op het levensgevaarlijke internet, maar begreep bij nader inzien dat hij daar genoegen mee moest nemen in de haast van het moment. ‘Dank U wel, mijnheer, dat ga ik dan maar doen. Alvast bedankt en een aangename jaarwisseling met veel geluk toegewenst voor u en uw naasten in het nieuwe kalenderjaar.’

‘U ook, meneer. U ook. En wie weet tot ergens in Noord!’, zei ik terug. De hoed werd keurig kortstondig afgenomen, een knikje van mevrouw en daar gingen beide families ieder hun eigen kant op.

Pas toen we al honderden meters verder waren, riepen mijn lief en ik elkaar toe: ‘Chef’s Table!’, onze buren in Overhoeks/Buiksloterham. We keken nog achterom, maar de Dandy Family was al uit het zicht verdwenen, op naar een nieuw, gezond en gelukkig jaar.

Chef’s Table …

Ik hoop dat ook jij fris en gezond terugkomt uit het Buitenlandski, Bus, en dat we in het nieuwe jaar alle net ontdekte plekjes zoals jij beschrijft, maar stiekem moeten gaan bezoeken. Dan kijk ik of ze bij Chef’s al bezoek hebben gehad van mijn Burberry vriend en welke sfeer de nieuwe Tolhuis uitstraalt. Proost op 2013!

Liefs, Bas

Reacties


ilovenoord