Rijles van Boudewijn

Ik ben een fietser. Altijd geweest. Ik rijd zo vaak door Amsterdam-Noord op mijn trouwe tweewieler dat sommige mensen serieus wel eens hebben gedacht dat ik fietskoerier ben. Lijkt me best een leuk beroep trouwens. De fiets is mijn haven en mijn rust, mijn lunchcafé en mijn rijdend kantoor – sorry tegenliggers… Fietsen doe ik ook omdat ik niet anders kan: ik heb geen rijbewijs. Na vier keer gezakt te zijn voor mijn examen – de laatste keer op mijn 21ste – nam ik me heilig voor om nooit een automobilist te worden. Dat ik tijdens mijn eerste rijles in de Bloemenbuurt de Rolls Royce van zigeunerkoning Koko Petalo op een haar na miste was eigenlijk al een teken aan de wand.

Meer dan twintig jaar was ik ervan overtuigd dat ik niet geschikt ben voor enige vorm van gemotoriseerd vervoer. Tot ik afgelopen najaar kennismaakte met Boudewijn Boogaard, rijschoolhouder uit Zunderdorp. Door zijn vaderlijke adviezen heb ik achter het stuur de rust gevonden die zo lang onbereikbaar leek. In Noord kent hij net zo veel mensen als ik – misschien nog wel meer – en als getogen Schellingwouder vertelt hij allerlei verhalen over mijn eigen buurt die ik nog niet kende. Na tien lessen begint het er nu echt op te lijken dat ik volgend jaar mijn rijbewijs ga halen. Dankzij het engelengeduld van Boudewijn. En hoef ik als kersverse single geen beroep meer te doen op anderen als ik toch een keer een auto nodig heb. Een echte automobilist zal ik nooit worden. Maar komend voorjaar huur ik zeker een midlife-cabrio om in een beschaafd tempo Waterland te doorkruisen.Voor één middagje dan. Dan pak ik weer de fiets.

Reacties


ilovenoord