Ook al zin in een ijsje??

Zonder mijn fiets kan ik niets. Ik was dus erg verguld en verwend met een fietsenmaker op de hoek. Allang te lui en te druk om een band te plakken (zelfs een voorband laat ik doen, ik beken..) is een fietsenmaker in de buurt een must! Gelukkig was daar Dennis, met op de hoek van de Meeuwenlaan en de Adelaarsweg een werkplaats vol handige jongens om mij snel weer op weg te helpen.

Onlangs nog hebben ze mijn band geplakt, remmen afgesteld en ketting gespannen, binnen een uur. Heerlijk. Totale paniek (hoe haal ik mijn kind van de crèche, vervoer ik de boodschappen, kom ik ooit nog ergens…??) weer afgewend. Dat soort helden heb je gewoon nodig in je leven!

En laatst, toen ik toch weer even stoer ging doen en zelf de band van mijn racefiets ging maken, was Dennis ook onmisbaar. Zo’n racefiets…dat is anders, dat moet je gewoon zelf doen. Maar goed, twee extra lekke banden later, besloot ik dat ik misschien toch wat hulp nodig had. Na advies van wat wijze fietsmannen bleek dat er geen velglint om het wiel zat. Logisch! Dus ik naar Dennis, de situatie uitleggen. En Jimmy (van Dennis) begreep het natuurlijk meteen en gaf me (gratis) twee velglinten mee. ” Probeer het nu nog maar eens…” En toen kwam alles weer goed…

Jimmy met gratis velglintjes

Maar plots is het erg leeg bij Dennis. Er wordt verbouwd en er hangen onheilspellende posters op het raam. Wat lees ik? Mijn fietsenmaker is niet meer! Vanaf 16 maart is mijn fietsenmaker een ijssalon!

Ijskoud de beste

De nieuwe eigenaar heeft er in ieder geval wel zin in. Het wordt niet zomaar een ijssalon, maar een ijssalon waar je echt gaat genieten, zo lees ik op de poster. Tja.  Met ijs van “waanzinnige kwaliteit”. Ach. Echt enthousiast word ik er niet van..

Misschien ligt het aan het seizoen. Ijsjes eten staat nog niet in mijn agenda. Natuurijs! Daar zit ik op te wachten. Met mijn nieuwe schaatsen over de sloten naar Broek! Warme wijn, haardvuurtjes. Dat soort dingen. Maar ijsjes eten op een terrasje??

Of misschien is het wel dat ik me zorgen maak. Over een leven zonder Dennis. Of dat ik plots besef dat ik die velglintjes niet kreeg vanwege mijn prachtige glimlach, maar gewoon omdat ze de zaak gingen opdoeken. Wat het ook is…ik moet even wennen aan mijn nieuwe situatie.

Gelukkig ben ik een veerkrachtig type. Ik sla me er wel doorheen. Enne… koffie die “niet te overtreffen” is. Met tiramisu als “specialiteit van het huis”, gemaakt door een chef kok?? Ach. Hoe erg kan het zijn? Wat ik zeg: ik sla me er wel doorheen.

koffie en tiramisu, altijd goed....

Reacties


4 Comments on this post

  1. Maar lieve Marcia, alles komt goed! Dennis zit een hoekje verder (Adelaarsweg). En Joop (van Simpel de Beste) gaat de ijssalon runnen. Lijkt me een beregezellige combinatie. En wie weet komt er komende dagen dan ook nog eens natuurijs aan…

    Karien /
  2. Vooral de zin “dochter van kopieerbedrijf Simpel de Beste” klinkt als een klok. Zet ‘m op Marcia! Het komt vast goed. “Wij” hier in TOZ ‘hebben’ Amy – de van huis uit Australische kunstenares – Fietsvakvrouw. Je mag haar lenen, in nood 🙂

    Suzanne van Heese /
  3. Waar is DENNIS?!

    Bas /
  4. Marcia, een stukje verderop zit op het purmerplein een hele fijne Fietsenmaker (en verkoper!!) De allrounder, zeker een aanrader!!

    claudia /

Reacties zijn gesloten.

ilovenoord