Gespot: witte reiger deel 2

Fietsen door het Waterland begint een serieuze verslaving te worden. Zelfs als het vriest zit ik op zondag op mijn racefiets. Alleen grote plens- en hagelbuien heb ik liever niet. Maar een beetje tegenwind….moet kunnen.

Een snelle buienradar-check zegt dat het droog blijft. Wel veel gevaarlijk-ogende gele pijltjes met een nummer 5 erin. Ach… beetje wind. Als ik slim ben neem ik de wind mee op de terugweg, maar het Waterland lonkt. Als een speer, met storm in mijn rug race ik langs Zunderdorp, Ransdorp en verder, verder, op weg naar het noorden. Een kleine bocht in de weg.. en plots sta ik stil…val ik om! Die wind is belachelijk! Hoe kom ik ooit terug? Maar noordwaarts gaat het heerlijk, vlieg ik door het groen en het grijs. Ik wacht op een teken…iets dat me doet omkeren.

En daar zit ze. Langs de weg naar Holysloot: een prachtige witte reiger. Rustig en alleen staat ze met haar poten in het gras. Bewegingloos midden in de storm die over de weilanden raast. Daar blijf ik wel even voor staan.

tegen de wind in….

Collega Jeroen Kleijne zag haar twee jaar geleden al een keer in Noord. Zijn stukje op ilovenoord stond tijden op nummer 1, met lezers uit het hele land. Een bijzonderheid dus. Dat moet je delen. Foto!!

De reiger denkt er anders over. Zodra ik afstap vliegt ze op. Maar ook zij heeft het moeilijk met de wind. Op mijn fiets ga ik er achteraan. Samen ploeteren we tegen de wind in richting de stad. Wat blijkt? Ik kan haar haar makkelijk bijhouden. Hoezo windkracht 5? Na een minuut of tien geeft de reiger het op en laat ze zich rustig fotograferen.

Blij gemaakt door ontmoeting maak ik nog een kleine omweg via Durgerdam. Wie weet zie ik mijn flamingo’s daar ook nog een keer..

Lees ook:

Reacties


ilovenoord