Verdriet en Geluk in het BovenIJ Ziekenhuis

Verdriet en geluk liggen vlak bij elkaar. Dat heb ik zelf aan de lijve ondervonden. Een ziekenhuisopname is niet iets waar je blij van wordt. Maar het leven doet zijn eigen ding, en je lichaam ook. Acuut was mijn opname, vrij heftig opeens zomaar lig je voor het eerst in het ziekenhuis. In Noord. Het BovenIJ Ziekenhuis. Alleen bekend voor mij als een happy-place. Mijn zoon is er ter wereld gekomen en ik herinner me nog de roze wolk die dag, waarop ik door de gangen liep, trots als een pauw, ultiem Geluk.

Maar deze keer was het geen roze wolk. Een harde pikzwarte nachtmerrie van vier dagen onzekerheid en pijn. Ik laat de nare details achterwege, inmiddels gaat het gelukkig weer een stuk beter met me. Maar wat me enorm trof, en waar ik dus wel heel erg blij van ben geworden, is de toegewijde, ontzettend lieve, empathische en hartverwarmende steun van al het verplegend personeel dat je verzorgt. Zusters die vanaf hun negentiende jaar al hun werk doen in het ziekenhuis. Zusters die hartsvriendinnen zijn en het even van je worden. Een extra dekentje komen brengen of een plakje cake dat nog over is omdat je eerder geen trek had. Een oordopje uit een kast opsnort omdat je niet goed kan slapen. Even een heerlijk warm en toegewijd gevoel krijgen. Nog effe een knuffel voordat je je onderzoek ingaat … ‘Het komt allemaal goed hoor’ … een klopje op de schouder, en zeker ook een, omĀ even tegenaan te janken …

Lieve zusters en personeel van BovenIJ, dank jullie wel! Dank zij jullie zorg ben ik er weer BovenOP!

Reacties


ilovenoord