Braam, Boot, Boom en Dijk

Wennend aan terug in Nederland, terug thuis in Amsterdam – Noord, na een slordige 5000 kilometer door Zuid – Europa, merk ik dat er weinig nodig is voor een klein beetje geluk. Natuur(lijk) Geluk. Gewoon Geluk. Het geluk en het genot van een Braam, een Boot, een Boom en een Dijk.

Bramen

Richting Einde Zomer. Begin van een week.

Terwijl ik aan de andere kant van het land bezig was, de letterlijke resten van mijn (zeer groene) jeugd (met veel zure rode bessen in plaats van zoete bramen, trouwens) op te ruimen ontving ik per whatsapp, foto’s van mijn dijk. FYI: Er zijn mensen met een dijkwoning en er zijn mensen met een dijk in de tuin. Tot de laatste groep behoren wij. Ik tuurde naar de foto en zag onze tuin/dijk met bomvolle bramenstuiken vol overrijpe bramen, glanzend en dieppaars in de Amsterdam – Noord-se zomerzon.

Ik stuurde whatsapp berichten als “nog niet ankomme!” en “eten de vogels en de hondenuitlaters ze niet op?!”. Goddank straalde de rijpe overvloed mij tegemoet, zodra ik eerste voet in tuin en op dijk zette na thuiskomst. We plukten en aten bramen tot we paarse handen hadden, benen vol wondjes van de doornen en roodomrande monden hadden.

Enfin. Rest is historie. Tegen de kinderen zeg ik na school “Heb je honger? Loop maar even naar de dijk, pluk maar wat bramen!” Plukken till you drop. Geleisuiker, koken, potten heet en goed wassen, op de kop en in de koelkast en uitdelen maar. Beschuitje met jam, yoghurt met Jam, bramentaart en voor volgend jaar denken we zelfs aan zelfgebouwen eau de vie van bramen.

Richting helemaal niet Einde Zomer. Later die week.

Licht mokkend met wat gezonde tegenzin begeef ik mij op ons nieuwe bootje. Boot is niet nieuw. Wel nieuw in ons assortiment van dingen waarvoor gezorgd moet worden, onderhouden moet worden en gerepareerd moet worden als het stuk is. Gelukkig is manlief enthousiast, samen met een andere enthousiaste man en de aanwezige kinderen zijn zowiezo blij buiten – in de zomer (als er gepicknickt kan worden).

visbootje 1

visbootje 2

Bootje ligt in het pittoreske Zunderdorp. Dus, we varen via een stukje (spannend!) Noordhollandsch kanaal, door het Twiske, waarvoor we ook door een echt sluisje moeten varen – wat je zelf moet bedienen -, naar ‘ons’. ‘Ons’ is een ligplaats in de Kadoelen en vanaf het Twiske laat ik het gepruttel van het, wat is het? 4 PK?, schattige buitenboordmotortje tot mij komen en ik geef me over. Ik geef me over aan het bootje en geniet met terugwerkende kracht van de onweerstaanbare waterlelies in twee kleuren, de dobberende futen en het koele water waar we met z’n allen onze voeten in laten bungelen, terwijl we varen. Zie foto.

varen 1

varen 3

varen 2

Bootje blijkt ook goed vis-bootje. Blijkt nogal een ding te zijn in Noord en contreien. Opeens zie ik overal kinderen met wormen en een eenvoudige hengeltje, lekker pielen en eindeloos rotzooien. En vooral: Vissen. (Wij kochten onze gear bij Carla van de dierenwinkel op de Kometensingel in TOZ) Maar je ziet ook volwassenen met werphengels, waar puike stekelbaarzen mee opgehengeld worden. Zie foto.

Vissen 1

Vissen 2

Het was ondertussen weer Volop zomer. Nog later die week.

Het is zo heet dat we een vrijmibo(ot) doen op de boot. Bij aankomst aldaar stap ik op iets. Het is een appel! Er liggen appels op de grond! Op de grond, onder de boom waar ons bootje aan vast ligt. Ik kijk omhoog en ik zie een heuse appelboom. Opgewonden raap ik alle appels van de grond en ik pluk er nog een paar uit de zojuist ontdekte appelboom. Het voelt als een groot ontdekt geheim. Snel mee naar huis die appels. Appelmoes maken!

appelboom

Reacties


ilovenoord