Op safari in eigen buurt met fotograaf en ecoloog Martin

Treed binnen in de wondere wereld van fotograaf en ‘selfmade’ ecoloog Martin. Hij heeft er nooit een officiële studie voor gevolgd maar evengoed kent hij vrijwel ieder plantje bij naam. Ook de plantjes op straat die de gemiddelde mens zou afdoen als onkruid.  Al vanaf zijn vijftiende is hij gefascineerd door alles wat groeit en bloeit en hoe wij hier als mens gebruik van maken, als voedsel, als geneesmiddel, etc. Doorlopen is er dan ook niet bij als je met Martin op stap bent. Elke paar meter staat er wel weer een ander stukje flora dat nodig geïnspecteerd moet worden.

ecoloog-04

Martin inspecteert de Dooiermos, die leeft van de uitlaatgassen van schepen

Mijn idee was om Martin mee te nemen naar Amsterdam Noord, waar ik sinds een paar maanden woon. Nog voor ik een route kan voorstellen, heeft Martin een heel traject uitgestippeld. Hij is zelfs gister al even door Noord gaan wandelen om te kijken welk stukje het meest interessant zou zijn. We nemen het pontje naar het IJ-plein. “Hier langs de waterkant zijn ontelbare verhalen te vinden. Al eeuwenlang varen hier schepen die vanuit de hele wereld zaden meenemen. Die blijven dan haken aan een jutte zak of blijven plakken aan de buitenkant van een container. Zo vestigen zich hier de meest uiteenlopende en exotische soorten.”

ecoloog-05

Bijvoet, goed voor vermoeide voeten

Meteen wanneer we de pont afstappen blijft Martin staan. “Kijk, dit plantje, dat heet Bijvoet. Bij vermoeide voeten helpt het om dit in je schoenen te stoppen. Typisch iets dat wandelaars gebruiken.” Aan de kade bij het IJ gaat Martin gevaarlijk dicht bij de rand staan. “Deze gelige boel,  dat is Dooiermos. Die leven van de voedingstoffen in de lucht hier; of beter gezegd de stikstof in de uitlaatgassen van schepen. De natuur vindt ook in de stad altijd wel een manier om zich aan te passen aan haar omgeving.”

ecoloog-03

Zandkool, wilde Rucola

We lopen verder naar het Wilhelmina dok. Vlak voor de ingang wijst Martin een plant aan die familie is van de Rucola, de Zandkool. Afkomstig uit Zuid-Europa en waarschijnlijk dus één van die soorten die ooit met een schip hier terecht is gekomen. Ik proef een paar blaadjes en verrek, net Rucola, maar dan iets sterker. “Normaal is het wel handiger alles eerst even te wassen voor je het in je mond stopt. Voor het geval een hond hier net zijn poot heeft opgetild”, zegt Martin lachend.

ecoloog-02

Paardestaart, om de pan mee te schuren

Op weg naar de Willem III sluis blijft Martin elke paar meter nieuwe dingen aanwijzen. Een aantal oude bekenden zoals de Brandnetel (heerlijk voor een soepje), Paardenbloemen (de jonge bladeren zijn goed voor in de sla) en Klimop (de binnenkant van de schors helpt bij bijensteken). Maar ook een paar voor mij minder bekende soorten zoals de Paardenstaart. “Daarmee kan je net als met staalwol je pannen schuren.” Toevallig had ik gister een pannetje melk laten aanbranden dus ik stop meteen een bosje in mijn tas. “Ik had er geen benul van dat er bij mij in de buurt zo veel bruikbare planten te vinden waren”, beken ik aan Martin. Martin: “Dat maakt nou juist zo leuk om rondleidingen te geven. Je kan mensen echt even anders naar de wereld laten kijken. Of naar hun eigen buurt.”

door:  Thera de Werdt

Ps. En mijn aangekoekte pannetje? Die is weer brandschoon!

 

Reacties


ilovenoord