Ziekenhuis Amsterdam-Noord

Voor een ondernemersontbijt meldde ik me onlangs tamelijk vroeg in de lobby van het NH Galaxy op het Mosveld. Aan het uitgebreide ontbijtbuffet werd ik al gauw omringd door fris gewassen mannen in pakken en even zo schone vrouwen in mantelpakjes, die perfect pasten in het enigzsins onpersoonlijke interieur dat nu eenmaal hoort bij een grote hotelketen. Ondanks mijn spijkerbroek, het gebrek aan huiselijkheid en het on-christelijke tijdstip voelde ik me al bij het betreden van de lobby meteen thuis. Het gebouw en ik hebben namelijk een geschiedenis samen.

In een van de kamers van het NH Galaxy werd 27 jaar geleden mijn oudste dochter Robin geboren. Het hotel was tot 1987 nog een hospitaal, met een naam die aan duidelijkheid niets te wensen overliet: Ziekenhuis Amsterdam-Noord, ook wel ZAN genoemd. Die bewuste zondagavond zat ik om zeven uur nog gewoon Studio Sport te kijken, maar om kwart voor elf hield ik Robin voor het eerst in mijn armen, in een van de kraamkamers van het ZAN. Met moeite nam ik een uur later afscheid van de mooiste baby van de wereld en haar moeder, die nog een nachtje moesten blijven.

Gelukkig werd ik thuis opgewacht door mijn twee beste vrienden die in aller ijl naar Amsterdam waren gekomen, Jaap liftend en Ferry op de motor. Na een doorwaakte nacht haalden we moeder en dochter samen op, met de taxi. Voorzichtig droeg ik Robin in de gele reiswieg naar de wachtende auto en namen mijn vrienden en ik plaats op de achterbank. Ik geloof dat we alle drie de hele rit in de wieg hebben gestaard, betoverd door het nieuwe leven. Three men and a baby.

Robin2

Deze week is Robin jarig en komt ze spaghetti bij me eten. Ze woont al lang niet meer thuis, maar natuurlijk heb ik de woonkamer toch volgehangen met slingers. Tijdens het eten zal ik haar voor de zoveelste keer het verhaal vertellen van haar geboorte en misschien moet ik haar ook maar eens trakteren op een ontbijtje in het NH Galaxy. Sommige herinneringen moet je levend houden.

 

Reacties


ilovenoord