De lekkerste garnalenkroketjes van Noord

Als ik tijd heb en de zon schijnt, wil ik fietsen. Desnoods wandelen, maar in ieder geval naar buiten. Genieten van het groen en het blauw, het bos en het water, de dijk en het kanaal. Wat mij betreft de mooiste eigenschap van Noord: Je slaat de voordeur achter je dicht en je bent buiten, echt buiten.

Helaas deel ik mijn fiets- en wandel enthousiasme niet met mijn zoon. Als je negen bent wil je toch liever binnen achter een scherm zitten. Zo zit de natuur nou eenmaal in elkaar… Dus menig zonnige woensdagmiddag is opgegaan aan een stevig onderhandelingstraject over hoe de dag samen te besteden. Meestal vonden we elkaar uiteindelijk wel in een fietstochtje naar het Schellingwouderparkje. Met als einddoel, en beloning voor mijn o zo sportieve zoon,  garnalenkroketjes eten bij de Landmarkt. En daarna natuurlijk weer snel naar huis achter een scherm zitten.

trekpontjes...yeah!

trekpontjes…yeah!

Het Schellingwouderpark langs het IJ, met zicht op de scheepswerf, de trage binnenvaartschepen en soms een heuse piratenboot, zijn zelfs voor een zoon die alles in de wereld al heeft gezien wel interessant. En dan natuurlijk de trekpontjes over de zijkanaaltjes… Fantastisch toch? Zeker! Maar niet genoeg om mijn zoon zonder klagen helemaal naar Schellingwoude te laten fietsen. De grootste troef en beloning waren toch de garnalenkroketjes van de Landmarkt.

zo nu en dan een piratenschip..

zo nu en dan een piratenschip..

Dus toen we er enige weken geleden achter kwamen dat de Landmarkt ze van het menu heeft gehaald (??), sloeg dat een behoorlijke deuk in onze, toch al, broze fietstochtjesrelatie. What to do? Gelukkig kwam mijn zoon zelf met de oplossing. “We kunnen natuurlijk ook beginnen met een kroketje eten. Bijvoorbeeld bij de visstal op de hoek”. Met enig wantrouwen bezag ik deze optie. Belonen vooraf is meestal niet erg effectief, zo weet elke ouder. Maar goed, mijn opties waren beperkt. Dus op naar visstal de Zeemeeuw aan het begin van de Nieuwendammerdijk.

Fred de trotse eigenaar van de Zeemeeuw

Fred de trotse eigenaar van de Zeemeeuw

Eigenaar Fred Berkenvelder staat daar alweer vijf jaar zijn vis te bakken op de hoek van de Meeuwenlaan. Hij heeft het er naar zijn zin en een grote groep vaste klanten.  Aan de muur hangen krantenartikelen waarin zijn zaak wordt aangeprezen. En een ILoveNoord sticker (overtuigender kan niet). Al twee jaar is zijn haring uitgeroepen tot de beste haring van Noord en ook zijn kibbeling is befaamd. Allemaal reuze interessant en fijn voor de liefhebber, maar daar horen mijn zoon en ik niet bij. Kroketjes, daar gaat het om. Mijn fietstochtjes staan op het spel!

meeskroketje

Zelfverzekerd doet mijn zoon zijn bestelling. ” Een garnalenkroketje, op een broodje, zonder saus graag”.  Even later zit hij, als een kleine Johannes van Dam, te proeven. Met ingehouden adem wacht ik op het oordeel. “Deze zijn veel lekkerder dan bij de Landmarkt. En ook niet met dat rare bruine bio brood.” Kroketjes horen op een klef wit puntje. Natuurlijk! Is ook zo!

En dat fietstochtje? Dat gaat gewoon veel beter met een goed gevulde maag. Tevreden en helemaal blij hebben we Schellingwou gehaald. En zelfs terug gefietst door het Waterland. Mijn woensdagmiddagen zijn gered. Hoera voor de kroketjes van Fred.

Bij deze, door mij persoonlijk, uitgeroepen tot de lekkerste van Noord!

Reacties


ilovenoord