Het laatste NDSM gevoel?

Afgelopen weekend heb ik het weer eens even gevoeld. Het échte NDSM gevoel. Kwam ik hier ongeveer 13 jaar geleden wonen, verbannen uit ‘de stad’. Aanbeland in Amsterdam-Noord. De NDSM Werf stal meteen mijn hart, met zijn openheid, ruwheid … een hele inspiratie voor een kunstenaar. En nu, terug van een weekendje detoxen bij de Saunakaravaan heb ik een heimwee gevoel. Ik mis de échte Werf.

Tegenwoordig in 2013 landen we aan met de pont op NDSM, met links de IJ Kantine, studenten containerwoningen, het ultra-ahum-hippe kraanspoor, de HEMA, en de laatste aanwinst op de werf: Het Marina Complex. Met de noordse ‘Mac Donalds aan het IJ’, de biefstukgigant Loetje .. “We laten onze biefstuk invliegen uit Uruguay en we zijn er trots op …. “. Zeker nooit gehoord van een lokale economie? Alsof ons Noordse Waterland niet het beste vlees heeft? Maar inderdaad, met die aantallen kan dat nooit. Te weinig koeien. Trouwens een biefstukje bij Loet komt snel op een eurootje of 25 met wat patat en een blaadje sla. Dat je het weet.

Op de NDSM aangekomen, na alle geduw en getrek bij de pont, laten we deze links liggen. We lopen even bij Nieuw Dakota binnen voor altijd een suprise qua kunst en bezoeken ook de buren van Vous etes Ici. Bedrijven als MTV, RedBull, Nickelodeon zitten er ook op de Werf, het zal wel, we zien er niks van, ze verstoppen zich achter hun bureau’s … Niet aan denken, we gaan naar Pllek.

Een kop munt thee en een heerlijk broodje makreel. Niks op aan te merken. Verademing. Zo moet het. Het mooiste kiezelstrand aan het IJ. Daar kan weinig tegenop. Ultiem uitzicht en panorama ineen. Spelen op het strand of een hut bouwen met pallets. Een wachttoren bouwen met je zoon, rollen met de olievaten op het strand of de Tai Chi beginnersles volgen op een zondagochtend met je dochter… de ideale plek om weg te mijmeren. Niet in te denken dat deze tent er pas anderhalf jaar is.

Op de ‘parkeerplaats’ voor Pllek staan allemaal auto’s. Met of zonder kinderzitje. Cabrio of Volkswagen. Mercedes naast Fiat. Niet echt iets wat je jaren geleden zou denken op de Werf. Gezellig hutje mutje parkeren tussen de busjes en alternatief vervoer … Dat kan nu nog. Maar, het betaald parkeren is helaas niet meer ver weg. De gezinnetjes en hipsters uit de stad moeten dan met de pont komen. En als die parkeergarage er komt, kan pappa weer opgelucht ademhalen. Kaartje uit de automaat, slagboom open, parkeren, autootje veilig. Een vreemd toekomstscenario.

Okee. Genoeg. We lopen mijmerend verder, over de ‘gesloten Helling (HENK!)’. Plukken een appeltje onder de laatste stomp van de kraan ernaast, en op naar het laatste échte stukje NDSM. Langs de bunker naar de nieuwe brug met aan de linkerkant de containerstad (die loods staat weer te koop?) en spotten rechts op de groene heuvel hét paradijs:  Café Noorderlicht!

Noorderlicht …. Ik herinner me nog de lange avonden bij het eerste Noorderlicht tentje. De naam ben ik kwijt. Tien jaar terug? Of meer? Alleen al de gedachte aan de vier tafeltjes, de strobalen muren, een kapiteinshut erboven op, en de onvergetelijke sfeer en food maken me helemaal sentimenteel. De tijd dat alles kon. Kaarsjes op tafel en ijskoud in de winter. Jammer genoeg afgebrand destijds. De legende doet vermoeden dat de ‘kok’ onder invloed van enkele geestverruimende middelen het gas was vergeten uit te zetten. Who knows?

Aanbeland op de Saunakaravaan, na een heerlijke finse en zweedse sauna, de hottub plons, een klankschaal-sessie en massage, genietend van al die mooie mensen in adam en eva kostuum, is het tijd voor meer contemplatie … Ik woon zelf nu al een hele tijd in noord, en zie een heleboel veranderen. De werf is daar een heel goed voorbeeld van. Is dit nu Gentrification? Ten goede, ten kwade? Ik twijfel.

Maar wat maakt het eigenlijk uit? Ik zit hier potverdorie met groene modder in mijn gezicht te genieten van een bio-bier in de hottub! In Noorderlicht is het puur, uniek en echt. Jasper en zijn compagnon stampten binnen no-time de meest populaire tent op de NDSM-Werf uit de grond. Bijna letterlijk. Noorderlicht is aarde, vuur en water en lucht en dat ademt deze plek ten voeten uit. Maar er knaagt iets … hoelang duurt dit nog?

Knap toch dat mensen als Jasper (Noorderlicht) en Sjoerd (Pllek) een van de enigen zijn de de NDSM werf levend houden. We vlakken Marc Coolen niet uit met zijn containerstad. De Kunststad is te braaf. Het skatepark verdwijnt. Er komen twee hotels. Geen buitenfestivals komende twee jaar op de helling. Betaald parkeren in aantocht.

Zijn dit de aller-aller-aller-laatste vrijplekjes op de werf? Wat is de eindhalte van de ‘Projectontwikkelaar-Bulldozer-NDSM-Schoonveeg-Actie’? Is dit het nieuwe Westerpark in wording? Het laatste NDSM gevoel? Nog maar even op 90 graden mijn hersens laten verdoven in de finse sauna … niet teveel nadenken …

ndsm

ingezonden beeld: SelfMade City NDSM?

Reacties


ilovenoord