In memoriam: de boom tegenover nr. 479

Al jaren fiets ik meerdere keren per dag over de Nieuwendammerdijk. Een tochtje dat me nooit verveelt. Ik vergaap me aan de eeuwenoude huizen, droom weg bij het uitzicht over het bos en de haven en begroet vol enthousiasme de oude en nieuwe bekenden die ik onderweg tegenkom. Een van die oude bekenden is de iep tegenover nummer 479. Een indrukwekkend boom, waarvan de stam zich door de armen van drie lange mannen misschien net laat omspannen. Bijna elke keer word ik geraakt door de pracht van het wijdvertakte iepenhout en het oneindige bladerdek. Dit is een boom met een geschiedenis.

De boom heeft bemoedigend geknikt toen ik in de strenge winter van begin 1997 mijn schaatsen liet slijpen bij de fietsenwinkel van Spanjer – en ze daarna meteen uitprobeerde op het zwarte ijs van het Rietland. De boom heeft me opgebeurd toen ik vier jaar later mijn jongste dochter voor het eerst naar het Nieuwendammer Kresje bracht. De boom heeft me beschut tegen de regen en beschermd tegen de zon. De boom heeft me zien huilen en lachen. De boom heeft me absolute schoonheid getoond en het leven doen omarmen.

IMG_4075

Helaas heeft het leven van de imposante iep een noodlottige wending genomen tijdens de laatste storm. Een forse rukwind heeft de stam in twee├źn gespleten, waardoor de boom ten dode opgeschreven is. Inmiddels staat er een oranje kruis op: binnenkort zal een groenmedewerker van het stadsdeel de iep uit zijn lijden verlossen. Ik zal de boom missen, maar in gedachten blijft hij altijd bij me. Als de lente komt, begint ongetwijfeld een nieuwe iep aan een reis naar de hemel. En ik reis met hem mee.

Reacties


ilovenoord