Wilde Sixfantasieën (2)

Afgelopen zomer beschreef Ilovenoord-blogger Bas Kok zijn ‘onontdekte’ paradijsplek: het weilandje van de Sixhaven. Nu schrijft het Stadsdeel warempel een prijsvraag uit voor het beste woon-werk-plan voor deze plek. Bas’ hoofd slaat op hol.

De afgelopen dagen mailen/ wappen/ twitteren vrienden en bekenden me. Wat mijn plan wordt voor de kop Sixhaven? Ze vragen niet eens óf ik meedoe, ze gaan er voetstoots vanuit. Ik reageer een tikje nonchalant in de trant van ‘meer iets voor de ontslagen fortwachters van Pampus.’ Tja, wat rest mij anders dan nonchalant afwimpelen? Net een huis gekocht; tuin eindelijk op orde, boompje geplant, het laatste schilderijtje op de muur gehamerd met de uitroep: hier wonen we de komende dertig jaar!

Ik durf er thuis niet eens over te beginnen. Dus: nee, ik ga geen plan indienen. Weg wilde Six-fantasieën.

Vannacht word ik badend in het zweet wakker. De vraagstelling van het Stadsdeel is even mooi als helder: geen megalomane plannen, maar wel een superidee graag. Noord moet op haar heel eigen manier zichtbaar worden als woon-, werk- en recreatiegebied. Kortom: een ‘micro-lomaan’ plan.

Zit inmiddels rechtop in bed. Het visioen waarmee ik wakker werd, zag er als volgt uit. Onder de kosmopolitische glazen kap van het CS komen duizenden bezoekers van de stad aan. Per bus, per trein. Verderop het futuristische EYE. Daarnaast de skycrapers van het IJ, Toren Overhoeks en de Strip. Het modernistische Muziekgebouw als baken van glas aan de andere kant. En dan daar… Zie ik het goed? Daar aan de overkant staan koéien in de wei. En geiten! Er staat een Hans-en-Grietje-huisje. Surrealisme. Anachronisme. Tussen de 21e eeuwse powerplay is daar die bewuste kneuterigheid die een statement maakt. Als je het eenmaal ziet eist het alle aandacht op.

koestuk in wYland

Ik stap uit bed en pak een notitieblokje. Drie uur ’s nachts. Geestdriftig noteer ik de volgende zinnen. Een kaasmakerij annex museumpje met biologisch eetcafeetje. Verse melk van de koe. Niet oubollig. Tijd heeft stilgestaan, maar ook juist niet. In het museum aandacht voor historie van Noord – de weilanden op de hammen van het IJ – en het groen dat nu nog steeds overal elders in Noord te vinden is. Vliegenbos, Noorderpark, Wilmkebreekpolder, Waterland. Maar het museum is meer dan een voorpost van het groen. Het is ook een ecologische voorpost van de 21e eeuw. Aandacht voor de talloze baanbrekende duurzaamheidsprojecten van Noord. New Energy Docks, Ceuvel volharding, Schoon Schip, NDSM Energie, Van Keulen.

KaasmakerY

Daarnaast ook aandacht voor Noord als creatieve kunststad. Geen individuen maar geëngageerde kunstenaars die samenwerken en iets toevoegen aan het stadsdeel. De vele kunstenaars van Noord gaan in het ‘wY-land’ een enorm kunstwerk bouwen op de kop van de Sixhaven. Misschien wel een grote groen gevlekte koe die tevens een windmolen is.

Velen die straks aankomen op Amsterdam CS zullen het in één oogopslag zien. Daar aan de overkant ligt een deel van de stad dat compleet anders is. Groener, creatiever, eigentijdser.

Notitievelletje vol. Ik krabbel er nog bij: rol van ‘Boer Bas’: compleet onduidelijk. Dan stap ik weer in bed en droom lekker verder.

 

Reacties


ilovenoord