Woeste wildernis door gestuurde storm

Mede dankzij Fred Haaijen, de stadsdeel-ecoloog, heeft Noord er straks een heel spannend natuurgebied bij. Tussen de Coentunnel en de Noorder IJplas lopen straks Schotse Hooglanders in een woest landschap, ontstaan door een ‘gestuurde storm’. Vorig week mocht ik met Fred op excursie in deze nieuw wildernis.

Naast de Coentunnel komen de enorme hoogspanningskabels van de andere kant van het IJ hier weer boven de grond. Tot voor kort was dit een klein een bos, slechts bekend bij avontuurlijke hondenbezitters en een enkele motorcrosser. Een bos met iets te hoge bomen, want de spanningskabels begonnen vorige zomer te knetteren. Een grote stroomstoring werd een reƫel risico. Het stadsdeel kreeg daarom de opdracht de bomen zo snel mogelijk weg te halen.

Woeste wildernis...

Woeste wildernis…

Gelukkig kwam iemand op het briljante idee eerst de natuur aldaar te laten ‘inventariseren’. Er mocht wellicht iets bijzonders leven. Fred Haaijen bezocht het gebied en ontdekte onder andere: Vos, Rugstreeppad en Havik. En terwijl hij daar zo rondliep kreeg hij het idee de bomen niet zomaar te laten kappen en af te voeren, maar een gestuurde storm het werk te laten doen.

Fred vertelt...

Fred vertelt…

Stormen leveren namelijk een prachtig ruig landschap op, waar de natuur een stuk meer mee kan, dan een terrein waar botweg is gekapt. (Bosbranden trouwens ook, maar de veiligheid gebood toch de bomen niet te veel in contact te laten komen met de hoogspanningskabels.)

De bomen werden dus niet zomaar gekapt, maar omgeduwd, met wortel en al. Vervolgens zijn ze in stapels bij elkaar gelegd, om de massa van omgewaaide woudreuzen na te bootsen. De boommassa blijft dus grotendeels liggen in het gebied, om de natuur het zelf te laten opruimen, of te gebruiken. En terwijl we daar wandelen, in de zeer vroege lente, vechten de vogels om ons heen al om de mooiste plekjes. Dit is gewilde wildernis.

Paddenpoel of ijsvogelmuur...

Paddenpoel of ijsvogelmuur…

Door het omtrekken van de bomen met wortels en al, ontstaan open plekken en kleine waterpoelen. Goede huisvesting voor kikkers en padden. Fred hoopt zelfs op de intrek van het ijsvogeltje. De Vos is in iedergeval gebleven. Terwijl we rondlopen tussen de houtstapels en paddenpoelen wijst Fred ons twee keer op een voshol.. De pootafdrukken zijn duidelijk te zien.

Waar de Vos woont...

Waar de Vos woont…

Specialer wordt het nog als je straks na elke bocht oog in oog kan staan met een Schotse Hooglander. Vanaf september denkt Fred een kleine kudde te kunnen leasen om het gebied kaal te houden van opportunistische hoge bomen. Maar wat mij betreft is het landschap nu al fantastisch. Spannend sluippaadjes, hoogte verschillen, doorkijkjes… De geur van vers rottend hout, het gekwetter van vogels…omringd door het water van het IJ en de Noorderplas. En boven dit alles uit het geluid van Havik. Haar nest is gespaard gebleven en ook zij is druk met de lente. Al hangt haar nest gevaarlijk dicht bij de hoogspanningskabels…

Waar de Havik woont...

Waar de Havik woont…

 

 

Reacties


ilovenoord