Ik zwaai tegenwoordig // de Tuindorp Variaties

Al maanden kijk ik door onze grote voormalige winkelruit, gelegen op strategische locatie in Tuindorp Oostzaan, naar groepjes voorbij struinende grootstedelijke zombies met koptelefoons op en een IPad in den hand. Wij en ik hadden ondertussen verschillende meningen geuit en gelezen rondom het publiek an sich en de voorstelling Tuindorp Variaties als gegeven. Vers terug thuis uit de verre zon hakten we de knoop door en besloten we te stoppen met het slechts statisch toezien en het terug aapjeskijken. Nu maar eens zelf de Tuindorp Variaties ervaren en zélf door ons dorp lopen.

Stoeiend met snoeren en draden en een ipad lopen we in ferme tred door het dorp, óp naar de meest westelijk gelegen punt van Tuindorp. Een deel van het dorp waar ik zelf ook op bezoek ben. Rechte huizen, rechte straten en nieuwer dan mijn Tuindorp van binnen de Kometensingel en de Meteorenweg. Daarom jammer dat de voorstelling van Rianne Meboer, sopraan Vera Alkemade en pianist Christos Papandreopoulos daar plaatsvond, want had juist zo mooi gepast in een klassiek – graag in de zo kenmerkende, de kleinste van de verschillende modellen – Tuindorps huisje. Rianne zoog je mee in de waanzin van haar personage. Prachtige zang van Vera Alkemade.

WP_20140820_007

Door naar het Pierenbad. Struikelend over de draden en nagenietend van en na-giechelend over de voorstelling. Verkeer houdt rekening met ons. Men stopt en is vriendelijk. Hier, op deze kenmerkende plek in ons dorp: locatietheater in topvorm. Op z’n allerbest. De begeleidende dame van het Grachtenfestival verontschuldigd op geaffecteerde toon dat ‘er een paar meisjes op een motor zitten’ maar we moeten toch maar zo dicht mogelijk op het gele bankje plaatsnemen. Ondertussen lopen er twee jongens, op zoek naar elkaar. Ze lopen op elkaar af. Luid sprekend en de hele voorstelling – inclusief een piano in het bad, een dame liggend op de rand en wat zwijgend publiek… totaal negerend en de twee beginnen een of andere bordspel te spelen en praten ondertussen gewoon door. Ik zie Marjolein Roeleveld groeien en genieten en ze speelt en kijkt haar publiek, inclusief de openlijk giechelende tieners recht in de ogen aan en speelt door, terwijl ze ons eigen Pierenbad voor het eerst laat zien en voelen zoals zij het voelt. Nat en koud en vol liefde.

WP_20140820_022 1

Ik voel dat we beginnen te smelten en ons gevoel van gemak groeit. De tocht loopt door naar mijn favoriete laan van het dorp: het Perenpad. Hier een kort ongemakkelijk gevoel maar gek genoeg maakt het schuren plaats voor acceptatie en doet de voorstelling wat ‘ie moet doen. Mooi spelen en cello door Anne Stoop, Sebastiaan van Loenen en Nicoline Raatgever.

WP_20140820_023 (1)

En net als je denkt dat het OK is allemaal met deze Tuindorp Variaties, hoor je een stem in je oor praten in straattaalachtige plat Tuindorpse spraak. Zó Bedacht en letterlijk uitgesproken, hetgeen waar je je juist overheen wilde zetten. Loop langs mijn eigen huis. Nu als aapjeskijker zelf en ik hoor zoon zeggen dat het toch gek is dat ze niet zeggen dat er een melkhandel in ons huis zat vroeger. Ik hield mijn oortjes op (we mochten kiezen van de app) en ik knik bevestigend bij de informatie over mijn buurman, de Moderne Herenkapper. Ik laat het los en ik kijk uit naar de vierde, de laatste voorstelling.

Er volgt een totaalervaring in de kerk bij mij om de hoek. Huidig HopSing paleis. Loek Zonneveld in de Groene Amsterdammer kan dit beter dan ik verwoorden en ik citeer hem met plezier : “In de kerk, een vervallen staaltje van deprimerende Wederopbouw-architectuur, is een optreden van de ZMOK-veteranen, een gaaf relaas over het ontstaan van een Tuindorps bandje, zó ontwapenend prachtig gespeeld dat ik er een brok van in mijn strot en tranen van in mijn ogen kreeg. Muzikaal is dit trio trouwens ook piccobello in orde en hun teksten zijn zeer geestig.” Namens mij en mijn drie familieleden (waaronder twee personen onder de 10 jaar) veel dank aan Iona Daniel, Rineke Roosenboom en Timon Koomen. Een diepe buiging en dankjulliewel.

WP_20140820_016

De avond nadat wij de variaties hadden ‘gedaan’, besloot ik voortaan te zwaaien naar het bij ons naar binnen kijkende Tuindorp Variaties – publiek. Het werkte! Iedereen zwaaide vrolijk terug.

Vandaag (22/08) en morgen (23/08) zijn de de Tuindorp Variaties nog te zien. Ik kan het je écht aanraden. Ook met kinderen.

Kijk hier voor de verschillende aanvangstijden en het bestellen van kaarten.

Reacties


ilovenoord