De sloop van de Zilverberg (1990)

Mijn neef Sil (20) vertelde me laatst dat zijn vriendin Shauni verhuisd is van het hoge noorden naar de ‘Cleyndert’, de enige studentenflat van Noord. Ik moest meteen denken aan de Zilverberg, de studentenflat achter het Buikslotermeerplein waar ik zelf in 1986 een half jaar woonde met mijn hoogzwangere vriendin. De Zilverberg had in die tijd een tamelijk beroerde reputatie. Naar verluidt was het woonklimaat zo deprimerend dat er elke maand wel iemand uit het raam sprong. Het beton was zo rot dat je met een simpele schroevendraaier zonder veel moeite een gat in de buitenmuur kon maken. En de enigszins duistere coffeeshop The Silvies – op de begane grond – droeg ook niet bij aan een beter imago.

Voor mij was de kamer in de Zilverberg in eerste instantie een lot uit de loterij. Ik was al lang blij dat ik ├╝berhaupt een kamer in Amsterdam had gevonden, zeker met een baby op komst. The Silvies bleek een prima plek te zijn om met mijn jonge oom – ook een Zilverberger – een blowtje te roken. Na een paar maanden ontdekte ik echter ook de nadelen van de studentenflat. Behalve de bouwkundige gebreken was vooral het gemis aan sociale samenhang een grote tegenvaller. Bij ons op de afdeling was het echt ieder voor zich. In de gezamenlijke koelkast stonden alleen maar beschimmelde etenswaren, het aanrecht stond vol met de afwas van maanden en als de wasmachine overstroomde, veranderde de gang voor een week in een rivier. Bepaald geen ideale plek om een kind te krijgen, dus ik was blij dat we vlak voor de bevalling een tweekamerwoning in Oost kregen.

2014-11-13 08.05.42

Tot opluchting van velen werd de Zilverberg in 1990 gesloopt. Een besluit waar ik zelf behoorlijk veel profijt van had. In de eerste plaats kreeg ik in 1988 met terugwerkende kracht een verhuisvergoeding van 3000 gulden – geld dat we goed konden gebruiken met een kleintje. De sloop leverde mij bovendien mijn eerste publicatie op. Met een stapeltje zelfgemaakte foto’s van de sloopwerkzaamheden en een degelijk artikel meldde ik mijn eind september 1990 op de burelen van de Noord-Amsterdammer; een week later stond ‘ik’ voor het eerst in de krant. ‘Vrees voor criminaliteit in studentenflat aan Cleyndertweg’, was de kop – ingegeven door de angst van beleidsmakers dat de Cleyndert een tweede Zilverberg zou worden. Volgens mijn neef heeft zijn vriendin het ruim twintig jaar later prima naar haar zin aan de Cleyndertweg, dus waarschijnlijk is het toch wel meegevallen met die criminaliteit.

Reacties


ilovenoord