Ei aan het IJ: Het ei van Columbus

‘Iedereen wist dat het niet kon, tot er iemand kwam die dat niet wist’

Soms heb je het gevoel dat je bij een historisch moment aanwezig bent. Dat gebeurde gisteren, in het Tolhuis. Een avond over de (on)mogelijkheden van een brug over het IJ.
Al meer dan 100 jaar zijn er plannen, nooit zijn ze uitgevoerd. Al snel werd duidelijk dat de uitdagingen niet onaanzienlijk zijn: Amsterdam is een fietsstad èn een havenstad. Dat is lastig. Het IJ is diep, de brug moet minstens tien meter de lucht in, waardoor een lekker fietsend fietspad aan elke kant 500 meter naar boven moet klimmen, er is heel veel scheepvaart, de Cruiseschepen zijn enorm hoog en ga zo maar door.
Maar het is ook urgent. De stad heeft een beetje zitten slapen. In 2005 was de voorspelling nog dat het verkeer over het IJ niet echt toe zou nemen tot 2030, dat blijkt anno 2014 al totaal achterhaald. En we staan aan de vooravond van nog veel meer toeristen op Overhoeks, nieuwe bewoners, nieuwe opleidingen: allemaal mensen die een paar keer per dag het IJ over willen per fiets of lopend en het liefst gratis. Nu Station Sixhaven van de kaart is, is de pont hun enige mogelijkheid en die raken vol. Veel te vol.
Een paar bruggenexperts temperden het enthousiasme flink door uit te leggen hoe duur en langzaam het allemaal zou gaan. Eigenlijk is er maar één brug echt realistisch: het verlengde van de Jan Schaefferbrug naar de Hamerstraat. Voor Stork, A-film en de Nieuwendammerdijk fijn, voor Overhoeks en NDSM en alle nieuwe initiatieven daar niet echt een alternatief.

ei

Na de pauze zou er als ludieke pitch nog één bijzonder alternatief worden gepresenteerd, in vijf minuten. Gelukkig ben ik toen niet naar huis gegaan. Het werden er tien en de zaal reageerde na alle mitsen en maren opgelucht. ‘Dit is het!’
Bas Dekker woonde vijf jaar in Zwitserland, misschien was het daardoor dat hij geen last had van de problemen maar meteen de oplossing zag: een ei over het IJ. Een kabelbaan. Elke dertig seconden vertrekt een gondel vanaf een gelijkvloers station, klimt de lucht in naar een hoge mast en zweeft over het IJ. De stations bouw je daar waar aansluiting is op ander openbaar vervoer. Om en om een gondel voor fietsers en voor voetgangers. Elektrisch aangedreven en daardoor duurzaam. De techniek is bekend – kan dus niet mis gaan –buiten Europa wordt het allang gebruikt voor regulier vervoer, bijvoorbeeld in New York City. Geen uit de hand lopende kosten: je bestelt de palen, gondels en kabels en je hoeft niet af te wachten wat de kostenoverschrijding zal zijn. En als de plekken voor de palen gevonden kunnen worden, kunnen de eerst twee stations er binnen twee jaar staan. Wauw. Ik – en velen met mij – werden er stil en een beetje jaloers van. Waarom heb ik dat zelf nooit bedacht?

over-het-ij-bij-ndsm

Natuurlijk – het moet allemaal nog verder uitgezocht. Bas Dekker is nu nog alleen Bas Dekker, maar dat zal vast niet lang meer duren. Ter plekke ontstond meteen een waterscheiding: de traditionelen – een brug moet en zal. En daartegenover de flexibelen: dit zou wel eens een ei van Columbus kunnen zijn. Die flexibelen sloten zich meteen aan bij Bas en Bas zelf is blij met iedere steun, want het gaat ook heel erg over politiek. Wat willen de mensen? Wat vindt de Havendienst ervan? Waar kan je vergunningen voor de palen krijgen en hoe snel kan dat gaan? Wat de steun van de bevolking betreft: Ik heb net de facebookpagina van ‘Ei aan het IJ’ geliked. Ik wil wel droog en zwevend het IJ over met mijn fietsje, dat mag ook best tegen het gewone OV tarief. Ik zie het al voor me: die bolletjes die met 25 km per uur hoog boven het water het IJ over zoeven. Met uitzicht op de mensen die op de pont staan en over de nieuwe brug klimmen – in de regen en tussen de scooters. Wat wil jij? Like IJ aan het Ei en we zullen zien hoe snel die eitjes er hangen. Eerst van Overhoeks naar CS en dan zigzaggend het IJ over tot Sloterdijk of misschien wel Zaandam.

eilovenoord ….

eilovenoord001

Reacties


ilovenoord