‘Een religieuze safari door Noord’ deel 1 – De oudste en nieuwste kerk

Wat geloven mensen in Noord? Wat zoeken en vinden Noorderlingen in de kerk, moskee, of ander godshuis? Ben jij ook zo benieuwd wat er achter die geheimzinnige deuren bij jou in de buurt gebeurt? Zinnig Noord gaat op zoek naar antwoorden in een religieuze safari, kriskras door Noord. En jij kan mee op pad. De volgende aflevering: 24 december, 21:00 – kerstnacht in de Bethelkerk (Tuindorp-Oostzaan).

Aflevering 1: De oudste en nieuwste kerk

Dit jaar sloot de oudste kerk in Noord officieel haar deuren. De St. Augustinuskerk op de nieuwendammerdijk krijgt een nieuwe bestemming: een memorarium – een spirituele belevingsruimte en gedenkplaats. Daarmee begint ook een nieuw hoofdstuk voor de Rooms-Katholieke Kerk in Amsterdam Noord.

Zondag 12 oktober jl. werd De Nieuwe Augustinuskerk officieel gewijd door bisschop Jozef Punt. De voormalige –en grondig verbouwde- St. Stefanuskerk aan de kamperfoelieweg kerk zat vol, want een kerk wordt maar een keer gewijd. Dat gebeurt met wijwater, wierook en olie. Mooie rituelen in een feestelijke bijeenkomst waarin oud en nieuw samenkomen. “De tijd van het rijke roomse leven is voorbij”, klinkt het van de kansel. “Er waait van alles weg en dat verlies doet pijn, maar er ontstaat ook nieuwe ruimte, voor genade. Ruimte voor de liefde waarin je mag leven, waarin je fouten mag maken, waarin je hoop houdt. Christenen moeten zich niet terugtrekken achter muren, oud of nieuw.”

Rariteitenkabinet

De St. Augustinuskerk was niet de eerste kerk die de katholieken in Noord moesten sluiten. In 1995 en in 2008 moesten zij al afscheid nemen van andere kerkgebouwen. “Het kostte veel moeite om die deuren dicht te doen, die dierbare plekken achter ons te laten”, vertelt pastoor Nico van der Peet. “Maar het was ook hilarisch om te zien hoeveel spullen we vonden”, voegt hij lachend toe. “Zonder veel weerstand hebben we het meeste weg weten te doen en dat is een goede zaak, denk ik. Met zoveel ballast wordt je anders meer een museum – of een rariteitenkabinet. En dat is nu juist wat we niet moeten zijn. Grappig genoeg hangen juist veel oud-katholieken heel erg aan de beelden, misschien uit nostalgie.”

Het nieuwe, verbouwde kerkgebouw is nog opvallend leeg en licht, ruimtelijk en sierlijk zonder opsmuk. Van der Peet: “De uiterlijke tempel moet iets zeggen over de innerlijke tempel. Nu we dit fysieke deel van de reis hebben gemaakt, zijn we ook klaar voor de innerlijke reis. Het is tijd om ook onze innerlijke ballast af te werpen: oude ideeën, oude vooroordelen. De uitdaging is om je eerst leeg te maken en dan weer te groeien. Het is nu dus tijd om belangrijke gesprekken te voeren over wie wij zijn: wat delen we met elkaar? Welke kant willen we op? En hoe zorgen we dat we toegankelijk en verstaanbaar zijn voor nieuwelingen en vreemdelingen?” Want hoewel er elk jaar toch weer een clubje mensen zich bekeerd, loopt de kerk -net als de meeste- langzaam leeg. “Maar het heeft het geen enkele zin om mensen de kerk in te praten. Je moet er zijn, present zijn in de samenleving, laten zien dat je iets toevoegt.”

door: Jonatan Bartling

Reacties


ilovenoord