Inbraak? Kijk even in het Breekpark

Op een zondag in november vierde ik mijn verjaardag. Gewoon met vrienden, buren, familie, je kent het wel. Op z’n Hollands, in een kring in de keuken. Nog geen vijf meter van mijn keukenraam staat mijn fiets. Niet op slot, maar wel in het laantje achter mijn huis. Verder komen er alleen buren, het is op een doodlopend stuk. Mijn zoon is er even op weggeweest, schaatsen ophalen bij slijper Bert Lassche op de Liergouw. Sleuteltje eringelaten, niet aan gedacht.

Nic-at-lands-end-on-PeugeotIk fiets veel. Naast de vele kilometers kriskras door Noord en de talloze keren met de pont naar de stad, ben ik van de zomer naar mijn geboortestad gefietst. Van Amsterdam naar Penzance, Land’s End, in het uiterste zuidwesten van Engeland, 1000 kilometer. Twee weken lang gemiddeld 80 kilometer per dag. Van Amsterdam naar Hoek van Holland, London, Exmoor, Bristol en dan mijn geboortestreek in. Zwoegend heuvel op, heuvel af, langs badplaatsen, door parken, langs de Thames, door heidevelden, weilanden en door diepe dalen, via oude spoortrajecten en trekvaarten van vroeger die inmiddels in onbruik zijn geraakt. Bloedheet, gemiddeld 30 graden. Het zweet gutste van mijn lijf.

Dan raak je gehecht aan je fiets. Lekke band, slag in het wiel, kapot zadel, het maakt allemaal niet uit. Fixen en verdertrappen. Maar dan ineens is ie weg. Mijn trouwe stalen ros. Gejat uit het achterpad. Op mijn verjaardag ook nog. Zoeken heeft geen zin, of wel…

Sieraden
Een week later loop ik door het Breekpark. Met een prikstokje, want terwijl ik de hond uitlaat, ruim ik zwerfvuil op. Er drijft een tas in het water. Ik kan er net bij. Ineens valt er iets uit. Een aardappel. Zou iemand zijn boodschappen weggeflikkerd hebben. Ik kijk erin. Vol met sieraden. Oorbellen, best mooie.

Een paar dagen later zit ik bij een vriendin, bij wie recentelijk is ingebroken. Eind van de avond heb ik het er even over. Mijn vondst. Zou toch niet van haar zijn? Ik teken een van de oorbellen op een stuk papier. Ze duikt de trap af en komt terug met de bijpassende ring. Kan toch niet waar zijn? Maar ja, het is zo. Ik heb al haar gestolen sieraden teruggevonden. Thuis poets ik de sieraden op en leg ze op een kleedje. Die vriendin is jarig. Om middernacht zet ik een foto van de buit op Facebook. Gefeliciteerd Sabine.

gestolen-fiets-300Een dag later vind ik een fiets, op slot, in het park. Niet de mijne, maar wel verstopt in de bosjes. Een blauwe Cumberland, gestolen dus. Ik zet een foto op Facebook en Twitter en hoop dat de eigenaar zich meldt. Helaas niet. Ik bel de politie en meld mijn vondst. Maar tot nu toe hebben ze geen contact opgenomen.

Pistool
Vorige zomer stuitte ik op een pistool, verstopt onder de struiken. Ik schrok. Een grote ‘jongen’ – in een tas van het Waterlandplein. Deze keer bel ik 112 en binnen enkele minuten staat er een tiental agenten. Heb ik hem aangeraakt? – nee. Bij mijzelf denk ik: Goh, er zou maar één reden zijn waarom je zo’n pistool wegdoet. Dan is ie een keer gebruikt en wil je er niet mee gevonden worden. Best griezelig.

Kort achterelkaar vinden mijn man en ik, een koevoet met handschoenen – zeg maar een inbraaksetje – en een kruissleutel, wéér in plastic tassen, wéér in de struiken verstopt. De koevoet bracht ik bij de politie, maar ze doen het af als ‘gevonden voorwerp’. Mij lijkt het nuttig om vingerafdrukken te nemen en te vergelijken met inbraken in Noord. Ik denk niet dat de inbreker bij de politie aangifte doet: “Ik ben mijn koevoet kwijt. Hij was verstopt aan het eind van de Hilversumstraat/Bussumstraat, want ik wil niet dat mijn moeder hem vindt onder mijn bed of zo, samen met al die laptops, mobiele foons, sierraden, enz. die ik gejat heb.” Voor de kruissleutel deed ik niet eens de moeite om het bij de politie te brengen, ik denk niet dat hiermee de golf autowieldiefstallen in Noord opgelost wordt.

Ik blijf natuurlijk hopen dat ik ooit weer mijn fiets tegenkom, ergens in Noord. Tegen een lantaarnpaal. Misschien heeft iemand hem gezien. Een zilverblauw Peugeot, met zilverkleurige fietstassen, 8 versnellingen, een ilovenoordsticker achterop het spatbord en meer dan 1000 km in de wielen. Wie-o-wie?

TIP: woon je in de buurt van de Breek en is er ingebroken; kijk even in het Breekpark!

Reacties


ilovenoord