Noordkronieken: De schizofrenie van postcode 1031

Noord hoort volgens de New York Times bij de tien hipste wijken van de wereld. Tegelijk rekent het Sociaal en Cultureel Planbureau sinds vorig jaar 1031 bij de twintig armste postcodes van het land: 22,5% van de bewoners heeft niet genoeg geld voor om de dag een warme maaltijd met vlees of vis. En ook niet voor een week vakantie per jaar. Dat geldt dus voor ongeveer duizend mensen in de Van der Pekbuurt, Overhoeks en Buiksloterham. Precies de buurt waaraan iedereen ziet hoe vrolijk Noord aan het worden is. Schizofreen is het.

Ik kwam in 2008 in de Jasmijnstraat terecht, en ik heb nog nooit ergens zo prettig gewoond als in postcode 1031. Maar die schizofrenie zit me dwars. In de Van der Pekbuurt heb je altijd vijf buren: links en rechts, onder of boven. En van die vijf leeft er dus altijd eentje onder de niet-veel-maar-toereikend grens van het SCP. Mensen die zich geen vakantie kunnen veroorloven. Of nieuwe kleren. Geen saldo op de ov-chipkaart, geen beltegoed. Omdat ze het gas en licht al nauwelijks kunnen betalen. Ik ken drie directeuren van respectabele culturele instellingen die hier zijn komen wonen. Maar ook vier mensen die uit hun huis zijn gezet omdat ze de huur niet konden betalen. Er zijn acht plekken bijgekomen waar je goeie koffie kan drinken. Maar ook vier buurthuizen gesloten. Maandblad Elle neemt drie restaurants in Noord op in haar Amsterdamse top 25. Maar van de Voedselbank zijn nu al 350 gezinnen uit de buurt afhankelijk. Met alle culturele bedrijvigheid aan de oever neemt het aantal banen toe. Maar de werkloosheid in de buurt daalt niet. Op het Hyperion lyceum lopen trotse Turkse en Marokkaanse meisjes rond. Maar de niet-westerse huishoudens hier zijn weer terug op het inkomensniveau van vijftien jaar geleden.

De top 10 van de New York Times en de top 20 van het SCP zijn allebei waar. De hipste en de armste buurt van de stad hebben precies dezelfde postcode. Het is allebei 1031. Twee werelden, niet naast elkaar maar bovenop elkaar. Ik drink mijn dubbele espresso terwijl mijn buurman zijn huis uit moet. Ik weet hoeveel tijd en geld er in de armoedebestrijding gaat zitten. Ik weet hoe hard mensen werken om uit de schulden te komen. Niemand kiest voor een schizofreen bestaan. Maar schizofreen blijft het.

Reacties


ilovenoord