Capoeira heurt bij Neurt

Sinds ik ben verhuisd van het meest westelijk gelegen dorp in Noord naar het zo-goed-als meest oostelijk gelegen Zunderdorp, is er een heleboel veranderd en is er tegelijkertijd ook heel weinig veranderd.

De meeste en de meest constante factoren worden geregeld door onze kinderen. De onder de 18ers die er meestal een compleet eigen leven er op na houden, maar ondertussen toch nog op regelmatige basis verplaatst dienen te worden en waar een whole – lot aan spullen, tijdstippen en mee-verplaatsende vriendjes bij komen kijken. Ik ben niet zo heel erg moeilijk, ben nogal snel enthousiast, er valt altijd wel wat te praten of regelen met al die andere rijbrenghaalouders en uiteindelijk ben ikzelf vaak degene die meegesleurd moet worden door een ondertussen al lang moegehockeyd, derhalve ook zeiknatgeregend, uitgespeeld en sufgedrumd kind. Maar er is er één. Één activiteit met een speciale plek in mijn hart.

Dochter startte twee jaar geleden in de knusse activiteitenruimte van Kleinlab (jeweetwel, naast Buitenkans het ‘nieuwe’, hotte, hippe, niet-standaard kindercentrum in Noord). Het duurde even voor ik deze nieuwe hobby van dichtbij kon bekijken, maar toen het eenmaal zo ver was, sloeg ik bijna steil achterover.

Diep in West, in een sporthal, bezoeken we een internationale versie van de activiteit. Dochter gaat meedoen aan een workshop. We zien veel niet-Nederlandse volwassenen en een handjevol kinderen. De sfeer doet een beetje hippie –achtig aan, maar de sportvibe en het zweet hangt ook in de lucht. Ik hoor live gespeelde muziek en er wordt heel veel ge-hugd en Portugees en Engels gesproken. Sportief en vriendelijk. Prima combi. Toch vraag ik mezelf af of ik mijn zevenjarige daar alleen achter kan laten. Voordat ik ‘waarom-niet?’ kon zeggen tegen mezelf,  komt er jongeman van een hele dikke twee meter met indrukwekkend lange benen op mijn dochter afgestapt en plukt haar hop! zó uit de kluwen van ons gezin en zet haar als een kleine papagaai op zijn schouder.

Hij loopt met soepele tred op een groepje dansende, bewegende en zingende mensenallerlei af. Al die tijd kijkt ‘ie mij niet aan. Mijn dochter, die kort daarvoor nog tussen ons in stond te schuilen, met grote ogen rondkijkend, verandert in een trotse, soepele en zelfstandige mini-versie van deze sport-GVR, waar ze zonder blikken of blozen bovenop blijft zitten. Na een vriendelijke blik van onze held en een lach van dochter, verlaten we de zaal. Later zien we haar een workshop volgen met kinderen uit verschillende landen. Taal doet er niet toe. De vormen en de bewegingen spreken voor zich. En het gaat maar door, met Afrikaanse en Braziliaanse meesters en rituelen en ceremonies. Indrukwekkend. Waanzinnig indrukwekkend.

Het verhaal in West gaat over een speciale capoeira bijeenkomst, waarvan er meerdere plaatsvinden in Amsterdam en over de hele wereld, gedurende het jaar. Het dagelijks leven gaat ook door. In Noord. Gewoon bij ons om de hoek. Elke week, op dinsdagavond van 18:30 tot 19:30 uur,  in de mooie gymzaal van basisschool Overhoeks. Het zaaltje in Kleinlab is de groep ontgroeid. Wekelijks trainen de kinderen met geborenengetogenNoordeling Jeroen (de sport – GVR) Kinsbergen. De volwassenen van de groep zorgen voor de prachtige muziek en zang, welke nodig is tijdens de ‘roda’ aan het einde van de les.

Het goede nieuws is, dat er nog plek is voor nieuwe capoeirista’s. Kleine en grote kinderen (en ook volwassenen) die zin hebben in de magische combinatie van dans, (Portugese) zang, lenigheid, kracht, uithoudingsvermogen en verdediging zonder aanraken, zijn van harte welkom.

Meer info op de website van Capoeira Noord 

Websites van de twee ‘nieuwe’ hippe kindercentra:

Kleinlab, op de Beitekade (bij de Meeuwenlaan)

Buitenkans, op Stadslandbouwproject NoordOogst, dichtbij Tuindorp-Oostzaan

 

_DSC0158 _DSC0188 _DSC0237 _DSC0259 _DSC0292 _DSC0297

Reacties


ilovenoord