Vrede in huis. Vrede in de wereld.

Terwijl iedereen op de kop staat over de hersenkraker ’De Toekomst van het Buikslotermeerplein’, de huizen weer voor de driedubbele prijs over de makelaarstoonbank gaan en babbelen over zèlfbouwen de meest populaire borrelpraat levert, krijg ik zin in eenvoud. Eenvoud (“…Waar gaat het eigenlijk over, The?”), no-nonsens en een beetje emotioneel, alles waarmee Noord mij ooit verleidde.

Al jaren fiets ik er langs, uitkijken, bijna oversteken over de Klaprozenweg. Soms zit ik in de 35, met mijn nek gedraaid als een uiltje met tranen in haar ogen. En sinds kort staar ik door de voorruit van m’n Punto.  En al jaren maakt het indruk: het moment voor woonoord Atatürk. En over actueel en relevant enzo, dat spreekt allemaal voor zich, toch?

Ataturk_3

Van: amsterdammuseum : “Het woonoord, en dus ook het monument, was vernoemt naar Mustafa Kemal Atatürk, de grondlegger en eerste president van de Republiek Turkije. De meeste Turken die hier woonden werkten bij de Nederlandse Dok en Scheepsbouw Maatschappij (NDSM).”

 

 

 

Reacties


ilovenoord