Buizerds boven de Volgermeerpolder

Ooit de grootste gifbelt van Nederland, nu een spannend en waterrijk natuurgebied: de Volgermeerpolder. Met mijn lief en jongste dochter fietste ik op een prachtige lentedag naar dit nieuwe natuurgebied aan de rand van Noord.

Onze fietstocht begint bij de hoogste ‘berg’ van Noord, De Bult (langs de A10, bij de Elpermeer). We fietsen onder de ringweg door, over de gezellig drukke golfbaan. Zoals altijd word ik aan de andere kant van de snelweg meteen getroffen door het uitzicht over de eindeloze polder. Bij het water slaan we rechtsaf en dan meteen linksaf het witte bruggetje over. De zon verlicht de groene velden. Een meerkoet bouwt een nest op het water, verderop jaagt een kat in het weiland op muizen. We slaan rechtsaf en dan weer rechtsaf richting Zunderdorp.

In het dorp gaan we linksaf bij de Kerklaan. De houten huisjes staan er vredig bij. Bij de kerk stoppen we even bij het bord ter nagedachtenis aan twee dorpsgenoten die hun leven verloren in de Tweede Wereldoorlog. Via fietsroute 42 rijden we het dorp weer uit, in de richting van de platte toren van Ransdorp. Na een paar honderd meter zien we links het fietspad naar de Volgermeerpolder. We worden meteen ingehaald door een groepje senioren op elektrische fietsen. Mijn dochter ontdekt twee grazende ezels, gebroederlijk naast elkaar. Een overkomend vliegtuig maakt net wat meer lawaai dan de vogelvormige vlieger die danst in de wind, boven de letters van de Volgermeerpolder.

In deze voormalige stortplaats van de gemeente Amsterdam lagen tienduizende vaten met dioxines en benzenen. Na een grote bodemsanering is het zwaarvervuilde terrein voor 100 miljoen euro omgetoverd tot een natuurgebied. In 2011 werd het geopend door (toen nog) prins Willem-Alexander. Het gif is niet verwijderd, maar bedekt met folie en dikke lagen grond en water. De gemeente controleert jaarlijks of er geen vervuild grondwater ontsnapt. De ‘polder’ is nu een waterrijk natuurgebied, waar plek is voor zeldzame planten en dieren.

Volgermeerpolder2

Op deze prachtige lentedag stoppen we na een kilometer even bij een van de vele poeltjes. De zon is gul vandaag; mijn vriendin gaat meteen in het gras liggen. Naast haar landt een dagpauwoog op een paardenbloem. Mijn dochter en ik gaan op zoek naar kikkerdril, en vinden een klein kikkertje dat onmiddellijk het water weer in springt. Hoog in de blauwe lucht cirkelen twee buizerds om elkaar heen. De stad lijkt heel ver weg – maar aan de horizon zie ik nog steeds de Rembrandttoren.

In de Volgermeerpolder is ook een mooie wandelroute uitgezet, maar wij fietsen lekker door, met een koel windje in de rug. Aan het eind van het fietspad langs de Volgermeerpolder gaan we rechtsaf het witte ophaalbruggetje over, en dan weer linksaf richting Broek in Waterland. Een man in gestreept overhemd staat zijn tuin te sproeien. Terug naar Noord kan via Broek en Watergang (de kortste route) of Zuiderwoude en Uitdam (de langste route), maar wij buigen bij Zuiderwoude af richting Holysloot. Drie hazen rennen achter elkaar aan langs een smalle sloot. Dit is de leukste route, zeker als je het pontje over het Holysloter Die kunt nemen. Via Ransdorp belanden we uiteindelijk weer in Nieuwendam, waar we nog één keer genieten van het uitzicht vanaf De Bult. De zon gaat langzaam onder.

Dit verhaal komt uit het Zomer Doe Boek Amsterdam-Noord, editie 2016. Het boek (€ 6,95) – met ilovenoord zomeragenda! – is onder andere verkrijgbaar bij boekhandel Van der Plas, boekhandel Over het Water en via info@zomerdoeboek.nl.

Reacties


ilovenoord