Heldere koppies in de Banne

In de Klipper zit een groep jongens te kaarten. Ze stellen zich netjes voor: Jan, Jan 2, Peter, Adriaan, Sjors en Pim. Zes heldere koppies kijken me uitdagend aan. Marokkaanse Amsterdammertjes uit de Banne, tussen de 12 en 14. ‘En ik ben Abdullah,’ zeg ik. Lichte verwarring. Even later heten we opeens allemaal Appie. Het ijs is gebroken.

Ik ben op pad met Duko van Nierop (27), jongerenwerker bij Dock. Helle ogen, kickbokslichaam, hij straalt een ontspannen gezag uit. Gisteren is hij met de jongens gaan zwemmen in het De Mirandabad. Even naar de andere kant van de stad. Het werd een uitputtingsslag. ‘Alleen maar beveiligers om ons heen.’ Hoe vonden de jongens het? Saai. Ze mochten niet eens met zijn tweeën van de glijbaan.

Duko en stagiaire Said zetten een groot scherm neer. De jongens mogen op de Playstation. En daar zij ze vreselijk goed in. Bij Real Madrid – Bayern München staat het 1-0 als er een penalty valt. Opwinding. Jan 1 gooit een kop thee naar Jan 2. Lauwe thee, maar toch. Duko stuurt de jongens meteen naar buiten. Klaar voor vandaag.

‘Weet je,’ zegt Adam, al negen jaar bij Dock, ‘toen ik opgroeide in West waren de oudere jongens onze rolmodellen. Die hielden ons rustig als het moest. Hier proberen wij ze mee te geven hoe het werkt. Volwassen worden. Op koers blijven. En omkijken naar de kleintjes.’

We gaan verder naar het Rijdende Buurthuis, de oude GVB-bus van Dock die elke week langskomt in de Banne. Buiten is het donker. Uit de verlaten straten duiken nu ook de oudere jongens op. Ze komen hier chillen, grappen maken in die op en neer stuiterende straattaal, een beetje stoeien. Hedi, een gepensioneerde buschauffeur, houdt de zaak op orde. Mensenkennis, zegt hij, meer heb je niet nodig. En die doe je wel op in al die jaren op de bus. Ajax is op tv, maar de jongens rond de Playstation kijken er niet naar om. ‘Logisch,’ zegt Duko, ‘Daar hebben ze geen controle over.’ Over Real Madrid – Bayern München wel.

Controle. Misschien draait het daar wel om. Ik merk zelf hoe defensief de jongens omgaan met iemand die ze niet kennen. Alsof die alleen maar slecht nieuws kan betekenen. Waar hebben deze jongens wél controle over? Niet over hoe ze in de media verschijnen, over de manier waarop er tegen ze wordt opgetreden, over de thuissituatie die soms uit elkaar valt waar ze bijstaan. Duko heeft laatst nog uren zitten praten met een jongen die zijn vader had verloren. Hij kon zijn verhaal nergens kwijt. Deze jongens hebben elkaar. Ze hebben Duko, Adam en Said. En van mij mogen ze nog veel meer hebben, meer controle over hun eigen leven, meer toekomst, de jongens uit de Banne.

Deze Noordkroniek verscheen in de Echo van 1 november 2016.

Foto: Gerard de Roos

Reacties


ilovenoord