Samen in Amsterdam-Noord

Dick (67) en Boris (45) hebben elkaar een half jaar geleden ontmoet via het maatjesproject van het Rode Kruis ‘Samen in Amsterdam’, maar zitten als vrienden op de bank. Waarom hebben ze zich aangemeld en wat kunnen ze aan andere maatjes meegeven?

Kunnen jullie iets vertellen over jullie zelf?
Dick: “Ik ben opgegroeid in Amsterdam Zuid en nu woon ik in Noord. Soms gaan we met de scooter van Boris naar de twee kroegen in de Rivierenbuurt waar ik vroeger een bijbaantje had. Dat mis ik soms wel. Verder houd ik veel van gezelligheid”. Boris: “Ik kom uit Maastricht en vanwege een relatie ben ik in Amsterdam terecht gekomen. Nadat ik bedrijfskunde heb gestudeerd, ging ik werken bij een consultancy bureau en later bij Stichting Aap en War Child. Nu heb ik een eigen modebedrijf in Noord”.

Hoe zouden jullie het afgelopen half jaar binnen het project ‘Samen in Amsterdam’ omschrijven?
“Het ging meteen goed tussen ons”, zegt Dick, “Ik had affectie met zijn branche omdat ik zelf ook in een modezaak heb gewerkt. We kunnen goed met elkaar opschieten en hebben altijd iets te vertellen”. Boris: “Ja, het ging gelijk wel goed van beide kanten. Ik dacht echt: wat een leuke kerel om mee op te trekken. Sindsdien zijn we vooral vaak samen gaan lunchen of drinken we een biertje. Laatst waren we op een Rooftop Festival in de Wibautstraat dat een vriend van mij organiseerde. Er waren bandjes en veel gezellige mensen. Mijn vrienden en vriendinnen waren allemaal aan het dansen en lachen met Dick. We waren zelfs nog naar de afterparty geweest ‘s nachts, hè Dick?”. “s Nachts?! Dat noem ik ‘s avonds!” aldus Dick.

Waarom hebben jullie je aangemeld voor ‘Samen in Amsterdam’?
Dick: “Ik wilde graag afleiding hebben door middel van een maatje. Van mij hoeft het helemaal niet speciaal te zijn wat ik met een maatje doe. Als Boris en ik elkaar alleen al zien dan is het gewoon gezellig en dat vind ik leuk. Alleen is ook maar zo alleen, hè?”. Boris: “Een enkele keer zag ik op televisie dat programma ‘Geer & Goor Zoeken een Hobby’ over ouderen; die gasten zijn soms zo hilarisch! Daar zag je echter wel schrijnende gevallen van mensen die bijvoorbeeld al drie jaar niet echt met iemand hadden gesproken. Toen dacht ik: dat is een generatie mensen die prachtige levens hebben gehad en dat eindigt dan zo? Wat is nou voor mij die paar uurtjes in die paar weken om iemand te bezoeken? In het buitenland gaan ze heel anders met ouderen om. Daar zitten opa en oma niet alleen in huis maar die hebben ook wat te vertellen. In Nederland hebben wij dat niet. We hebben wél een generatie die het heel goed heeft en iets kan doen. Een tijdje later zag ik het project ‘Samen in Amsterdam’ specifiek op Facebook en dacht ik bij mezelf: ‘Ja, ga ik gelijk doen!’”.

Boris, wat maakt het zo leuk om als vrijwilliger een maatje te zijn?
Boris: “Het is een heel leuke manier om in aanraking te komen met een andere groep mensen. Er zit gewoon ook echt iets leuks voor mij in. Daarnaast heb ik een behoorlijk intensief en leuk leven met een goedlopende zaak en fijne vrienden. Dat wil iedereen natuurlijk wel. En als je zelf wat ouder bent, zou je dat nog steeds willen. Als ik iets van mijn tijd kan besteden om dat iemand anders te kunnen brengen vind ik dat wel erg waardevol”.

Wat kunnen jullie aan andere maatjes meegeven?
Dick: “Je moet altijd jezelf blijven en jezelf nooit veranderen voor een ander. Dat vind ik zelf erg belangrijk”. Boris: “Ik denk dat je als maatje niet iemand letterlijk moet ‘helpen’. Het is namelijk iets dat je samen doet. Het is meer dat je een leuke relatie opbouwt en dat je allebei een goede tijd hebt. Het moet niet een afhankelijke relatie zijn, maar een gelijkwaardige relatie. Het gaat naar mijn mening dan echt niet werken. Dick is echt een kerel uit één stuk, maar hij heeft toevallig gewoon wat minder mensen om zich heen. Maar het is vooral gewoon heel leuk om maatje te zijn!”.

door Weera Koopman // Het Nederlandse Rode Kruis Amsterdam

Reacties


ilovenoord