Vluchten naar de Havikslaan

Woningen voor vluchtelingen met een verblijfsstatus in de Vogelbuurt. Amsterdam en zijn nieuwkomers anno 2017 in een notendop.

Op 18 juli besloot de gemeente om de panden Havikslaan 20 en 22 te verkopen aan woningcorporatie Stadgenoot. Die gaat ze ombouwen tot 24 sociale huurwoningen, waarvan de helft voor vluchtelingen met een verblijfsstatus. Geen groot nieuws. Maar wel Amsterdam en zijn nieuwkomers anno 2017 in een notendop.

Noord is altijd goed geweest in het ontvangen van migranten met on-Hollandse achternamen. Het was voor iedereen wel even wennen, toen de eerste Turkse gastarbeiders kwamen wonen in de barakken van Kamp Atatürk, toen er een Marokkaanse familie verscheen in Floradorp of een Afghaanse in Plan van Gool, maar met een beetje geven en nemen kwam het meestal goed. Leven en laten leven, normaal doen, je buurman groeten – zolang je je daaraan houdt kan iedereen weer verder met het overleven van de volgende dag.

Maar de aanstaande verkoop van de panden aan de Havikslaan zorgde voor heibel in de Vogelbuurt. Facebookdiscussies, blogs, bewonersbijeenkomsten. De heibel ging niet, zoals je misschien zou verwachten, over de vluchtelingen. Die moeten toch ergens wonen, zei iedereen, dus waarom niet in Noord. Het ging over de panden. En wat die voor de buurt betekenen.

De twee voormalige schoolgebouwen staan samen op een binnenplaats, met de omringende woningen er bovenop. Scholen zijn het allang niet meer. Een paar jaar geleden zijn ze allebei gerenoveerd. Nu zit er: een kinderdagverblijf, Nederlandse taalles, participatie- en integratiecursussen, een inburgeringsloket. Alles wat een nieuwkomer met kinderen nodig heeft om wegwijs te raken.

Ook het derde pand op de binnenplaats, waar nu het Leger des Heils en de nieuwe Yogaschool Noord gevestigd zijn, zou in de verkoop gaan. De omringende buurtbewoners begrepen er niets van. Waarom zou je al die voorzieningen weghalen uit een buurt waar de luxe niet aan de bomen groeit? Waarom opnieuw een dure verbouwing, van schoollokalen tot woningen dit keer?

Buurtbewoonster Sylvia Gerritsen startte een campagne. Ze kwam op AT5, haalde honderden handtekeningen op en deelde haar avonturen op de facebookgroep Vogelburen. De lekker nurksige blogger van ihatenoord schreef dat hij graag ontstresst tijdens de gratis vrijdagmiddagsessie in Yogaschool Noord, opgezet door ‘twee jonge meiden met een missie. Uit het niks stampten zij zelfstandig een sociale armoedeproof onderneming uit de grond. We hebben de loop ’s avonds terug in de straat.’ De statushouders wenste hij geen nieuwe start toe in zijn ‘schobberdebonkiebuurt’. Waarom niet aan de overkant van de Meeuwenlaan, waar nu honderden nieuwe woningen worden gebouwd? ‘Dan breng je de boel een beetje in balans. Hun kansen liggen aanmerkelijk hoger als je ze huisvest in het Hamerstraatgebied, daar wonen de mensen aan wie ze zich kunnen optrekken.’ En als het dan toch moet, zei directeur Cor Schuurman van kinderdagverblijf de Tinteltuin, zet er dan geen alleenstaande statushouders in, maar gezinnen. Hun kinderen zou hij graag verbinden aan ‘zijn’ kinderen: ‘als je op jonge leeftijd in contact komt met andere culturen is dat goed voor je ontwikkeling.’

De lobby slaagde niet helemaal. Het Leger des Heils en de yogaschool mogen blijven. Maar de twee andere panden worden omgebouwd voor statushouders. Die komen te wonen in lokalen waar ze veel hadden kunnen leren over de taal en de wetten van hun nieuwe land.

Amsterdam en zijn nieuwkomers anno 2017. Een goed welkom is belangrijk, maar het vervolg ook. Een dak boven je hoofd én wegwijs raken. Aan de Havikslaan kan het blijkbaar niet allebei tegelijk. Wat de ene hand geeft neemt de andere weer weg. Intussen gaat er heel veel tijd, geld en energie verloren. En die nieuwe jongens moeten straks zelf maar moet uitzoeken hoe ze de volgende dag overleven. Gelukkig wonen er een hoop lieve mensen in hun schobberdebonkiebuurt.

 

Op 1 september opent in Museum Amsterdam Noord de tentoonstelling ‘100 jaar immigranten in Noord‘. Deze tekst is geschreven voor de bijbehorende publicatie.

Reacties


ilovenoord